Disquisitio historico-theologica - pagina 13

III

scamus

non

bonum

quo

et

ipsi,

Ueum

pulchrum

atque

omnibus,

latius Dei virtus sese exserat in

quin in dies magis rautua

poterit,

affinitas

propter verum,

ipsum, et propter Dei in omni-

bus patefactionem, fratres nostros diligere atque amare nos dotain sublime iuxta ac simpliciter lesus clocutus est,

quod

ceat;

ubi a Deo' precatur: xdyu) sv aoi Ev

aatv TSTeXsnaixsvot,

iva

,

mano immanentia, set,

ndvtsg ev aaiv

xal aitol sv

l'va

,

l'va

ijfilv

elg

capio.

si

interitum

Ecclesiae

non

prorsus

xa^-ws av naxijq sv sfiol l'va

(oatv ev

Absque Dei

'*).

xa&i^jg ^fistg

,

genere hu-

in

qui in acternum Ecclesiae notio defendi pos-

non video; qui contra,

operatur,

ev

,

o}at,v,

Deus

nobis omnibus est ac

in

praesentire

quis

sibi

videatur,

Yetus Ecclesia, qualis eius notio hodie

eti-

plerisque placet, Dei transscendentia unice fere superstruitur,

am

unde sequitur, aut una cum Dei absokita Iranscendentia hane quoque Ecciesiae notionem relinquendam esse aut contra pedibus manibusque ad Romanam Ecclesiam esse redeundum, quae trans,

cosmologiae unicc convenit

scendenti

*).

Reformatores subinde,

magis etiam Reformatorum praedecessores

quam

immanentiam,

e

funditus sibi perspectam habuerunt,

nem

sui

insitionem,

exserentem

sese

propius iterum

sibi

exemplo edocemur, necessarie

homine mox, ut Lu-

naturaliter intrinsecus in

cogitaverunt, in

vetustum errorera relapsi

ad Romanensium

Ecclesiae notionem

quae Dei transcendentia superstructa, multo inehus

redierunt,

cum

quam

operalionem

theri praesertim

ad Ecclesiae quoque notio-

Quia tamen Dei mechanicam potius

transferre conati sunt.

spiritus

et Anabaptistae, Dei

longinquo praesenserunt potius, quam

dualistica

tur Ecclesia

eorum cogitandi ratione conveniebat. Quum igiin universo eundem characterum refert,

nunc etiam

quo signaverunt eam ante haec intelligitur,

quam grave

tria saecula

Reformatores,

facile

discidium hodie ab universa nostri tem-

poris mentis directione Ecclesiam divellat, et seria oritur quaestio,

tam

utrum arcte

tot

cum

saeculorum decursu Ecclesiae catholicae notio

dualistica cosmologia coniuncta sit, ut

cum prava

hac Ecclesiae notione ipsum quoque Ecclesiae nomen interire

4) =>)

Joiin.

Quam

XVII. 21—23. proxime iam ad

Lutherani, notum dass

„ alle

est.

Komanam Ecclesiam

Ulterius quoque

accesserint Pusyistae et

Getauften, auch die Gottlosen und Heuchler Glieder

„Kirche, welche

ist

uns. Kirche. S. 114.

das

Leib des

Hyper-

progreditur MiiNCHMEYER, qui statuit,

Hernn."

sind der einen

Das Dogma von der

Sichtb.

ii.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen