Disquisitio historico-theologica - pagina 107

91

genus

talium

nugas

ct

'^),

quin

liacret,

proferre

omni

acrilcr

cuni,

senlis

dubius

qui

inipelu sccicralac gencralioni

et

vi

Calvinus rcstilcrit; qui id profunda dcmonstratione cgcrc opina-

an hoc quoque disciplinae

tur,

autem ex animi sentcntia Calvinus

in

sui

usu

Eccl.

ut nefandissima scelera e medio

omnc largimur,

id

admirationem

rapuerit

conatus

elTicere

vel

,

quoque

nos

et

tamen ab

sic

sit,

Quamvis

populo tollcrentur.

iis

qui ultimum, extremuin, quo in Ecclc-

dissenliendura videtur,

condenda, praesertim in disciplinae rcstaurando usu tcten-

sia

non unice

tantum

finem,

derit

quandoquidem

quas Genevensi Ecclesiae agcndi

ca

nos

rationem ex

cum

ethicae Christianae

denique

ipsius

in

Neque haec omnia. Thcologicis

in

cognoscat,

fontibus

ipsis

ponunt;

honestate

ipsa

docent.

enim universam Calvini

Quicunque

morum

Icgcs,

tulit,

contrarium

ratio

in

quae scripto mandavit, verba, ipsae,

ipsa Calvini,

et

cogitandi

quacnam, eo iudice,

religione intercedat rclatio,

ritc

aesti-

met^"), non potest non nianifesto falsam eorum opinionem dc-

Qui vel

prehendcre.

sic

lamen calculum nobis adiicere rccusat,

quemnam

vclim,

altendat

is

Calvinus occupaverit locum inter

cos, qui sacrorum emendationi

Sec.

fcrc

omnes

lcndis,

sive

ad doctrinam pertinerent

cultum, sive

erant in

toti

ad Christianorum

fecto cgregie

omnes de

illi

auctores

xvi»

Romanensium

Reliqui

ii,

exstiterunt.

erroribus expel-

ad sanctum Dei

sivc

vitam denique ipsam.

re Christiana meriti

tamque inveratos abusus abolcre conati sunt,

tantos

operato ad

cordis

cum Deo communionem

Quam tamen

caverunt.

baptistarum motus

Et pro-

sunt, quatenus

ab opere

ct

aequales

suos rcvo-

pcstifera sub herba laterct vipera, ana-

triste

satis

Laete iam

ostenderant.

iubila-

bant Romanenscs et non sine veritatis specie ingcrebant, palam esse in fanaticis

19)

113.

S.

DYER.

Cf.

BEUEL.

0.

I.

1.

et

p.

76.

quorsum tenderet reformatio, quam verc

HENEY.

198. SCHENKEL. 0.

cite

I.

O.

1.

III.

1.

S.

152. STallELIN.

102; GUIZOT.

0. 1.

p.

0. 1.

117. GA-

S.

65. MIGNET.

0. 1.

152—161. sayous. o. 1. p. 87. et Les Jctes et Gestes de Qeneve par A. fromment: Extrait CL, ;/dc J'impudicite

Anhancj

Merv. de la ;,

0. 1.

illis,

S.

des gens de rEglise a Geneve avant la reformation." -")

'quae

Nimirum, quaenam incumbant nobis

officia,

quid bonura

sit,

quid

malum,

petenda, quac fugienda, non in et per se constat, sed a Dei tantummodo

voluntatc pendet,

cuius

Cf. Inst. III. 23. 2.

„quicqicid,

eo

et III. 2. 7.

ipso,

certiores

nos reddit doctrina,

e

s.

scriptura

dcsumpta.

„Adeo enim summa est iustltiae regula Dei voluntas , qztod vult, izistum habendum sit." Cf. et Ib. III. 23. 5,

nt 6,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen