Disquisitio historico-theologica - pagina 105

89 tam

non

,

Servcli tristisima fata^). sed et Caroli^), Ca-

tantiini

''),

Gructii

stcliionis *"},

Gentilis^*),

Gribaldi

Bolseci

Blandralae

'-,

aliorum,

*^)

ma

sentiendum esset, imperiosc dictabat. obreperet suspicio

*),

quid credendum,

Pastores, vel unus potius Calvinus e tripode,

quid

Ochini

*^),

nimis luculcnter nos docent.

Quodsi vel

lcvissi-

aliqucm opinionem suae doctrinae

tueri

contrariam, non amico colloquio de quavis re e verbo Dei dis-

60

persuadcri patcretur, sed

sibi

lus

castigabatur,

acriter

compellabatur:

magistratui

morte lucret nefandum suum crimen

haereticus vel fatuus ut

traderetur,

niiser

Acccdit, quod ubique

'^).

ut supra vidimus, doctrinae in Ecclesia prima-

in scriptis suis,

rium locum diserte assignat, cando

reus pro consistorio cita-

illico

audiebat,

canis

cederet,

ni

vel ab

ut vel ipsi persuaderet adversario,

putare paratus erat,

totidcm

ad

verbis

et in disciplinae

quoque usu

expli-

primo eum referat

doctrinam

loco.

Probare quoque sententiam nostram vidctur Calvinisticarum Ecclesiarura historia,

unde discimus, diu iam morum rigidam censu-

ram venenum

in

abolitam fuisse

quo

,

mus,

et

volo

orthodoxae

in

neglectam,

et

Scotia quoque,

cam doctrinae

quam moribus

potius

De

^)

mosheim

post

consuluisse,

rigidissima,

Etenim magistratus

affirmat.

teechsel,

et

cultum

Ecclesiasti-

henry, dyee

ea, quac

causa Serveti, pvaeter

disputaverunt

Calvinis-

interiit

necessarie,

disciphnam

Denique

doctrinae.

serperet adhuc lctale

iam

interibit

alibi,

qua exigi solebat, ratio ultro nobis

causa

dum

rcgionibus

plerisque

cf.

et

STaHELiN de

Serveti

de candolu,

killiet

Relation du proces iniente a Geneve en 1553 contra 3Iich. Servet. Geneve 1844;

michelet, La ligue

und

die

et

Henry IV.

Verfass. des

Calvin.

zxi

p.

464

sq.,

mignet. Die Einfilhrung der Reform.

Genf. Lpz. 1843. S. 136 sq.

et

Anhav.g C.

S.

— 231;

DE VALAYRE, Fragmeuts Mstoriques sur Mich, Servet dans les Legendes et Chroniques Suisses. Paris. 1842; Bulletin de la Societe du Prot. Frang. II. p. 141 sq. et 341; E. saisset. Michel Servet ets a doctrine, Eevue des deux mondes. 1848. et E, sciiade, Etude sur le proces de Servet. Strasb. 1853. Cf. etiam bluntschli. o. 1. XV. p. 325. Qui ad unum omnes in eo 167

consentiunt,

An

Scrvetum haereticis de causis approbante Calvino intcrfectum

Quodnam

etiam instigante Calvino?

esponere Imius loci non arridet,

qui

9)

Cf.

iudicium fcrendum

(o. 1. p.

0. 1.

13)

451—453.

Ib.

17)

BLUNTSCHLI.

1.

S.

66—69,

Ib. p. 270,

15)

o.

0.1.

ib. 16)

XV.

p.

436

10)

449.

sq.

Ib. p.

n)

esse. sit,

316) mihi plurimum

Viennae peractam causam denuo nos revocat.

ad

DYER.

Certe dyeki sententia

est.

de caussa Viennense scripsit

12)

porro in ea rc

Quae STiinELiN

panegyristam nimis redolent.

168 Ib.

sq.

349

^) Ib. 214—217. et 446.

Ib. 446.

321; BAUDRILLAET.

0.1. p. 33. Ct

DYER.

0.1.

p.

215.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen