Disquisitio historico-theologica - pagina 12

.

patrocinari

rori

Quod Hegel autem, Strauss et Rothe non tam res humanas inter

videtur.

vaticinati sunt,

interitum

Ecclesiae

atque divinas dualismum spectat, sed exinde unice explicandum

quod religionem

est,

moralitatem tam arcte ac indissolubili-

et

ter inter sese coniunxerint, ut prae raoralitate ad

atque perfecta, religionem

exculta

dummodo

Et sane,

tur^).

ac pulchrum est

niendum

dilemma aut

erit

,

interitum

corruat

necesse

religioni iuxta veri

quo

a

in

pacto

nobis

adeo veri,

eorum

ut

tanquam

nobis fingamus,

adesse

philosophice

quo

aliud

principiura.

quem

—

eo

boni ideani

in

amorenf eo

Deo, veluti

in

Ente

esseque igitur Ecclesiae in aeternum

quam affinitatis Quo raagis ergo in

relatione

Etenira araor ni-

innitens coniunclionis

nobis veri, boni pulchrique stu-

dilucidior Dei intelligentia nobis constabit,

amaturi

fervidius

in intimo corde

pulchrique

sumus, quod haec

comprehendit absolute, sed vero Ipse

in se

religioni

persom), absolutam atque perfectam

in

est,

dium exeolatur, eo

etiam

dies clarius Auctoris

in

rempublicam suum assignandum locum.

iuxta hil

generi indito,

instillat,

(non

cogitante

vero

nil

quae absque religione

Ecclesiam,

omnibus pendeant, conscientiam quique

persentiscant,

aut

boni pulchrique stu-

vindicandam, tanquam sensui indole sua

esse

universo mortalium sui,

—

,

locum designandum, adeoque

esse

exspectare

est,

suam provinciam

opinen-

quod verum, bonum

religionis ad id,

dium nuUum peculiarem praeter

plenum usque

prorsus

bene perspiciatur, ad hoc necessarie deve-

relatio

,

evanescere

non extramundanura nobis cogitandura

est.

tria

non tantura

Et quura

esse scimus,

Deum

neque extra-

naturalem, qui tanturamodo extrinsecus sui cognitionem nobis sed

instillet,

ipsis

dem

situm

afiinitatis

maturos

3)

vero

nostrae

exlstentiae

principium

in

nobis

quo intrinsecus agiteraur, sequitur, ob eanlegem in aliis quoque Dei patefactionem nos ada-

esse,

esse.

Quo

penitius

igitur

Dei immanentiam

persenti-

Ceterum rempublicam cum Hegelio definlenclam esse „aie Wirklichkeit der sittliehen Idee", non propterea cum hansen {Die LutJ/. %i. Reform.

„gesammten Eirchenl. S.

sumta

v.

d. Kirche, S. 5) et

nego, quod iustiliam

593)

omnem

moralitatem

unice custodit, etsx

moralitati

officit,

et indole

cgregie

quam ut

unquam.

eius

schenkel (herzog. Real-Encyclop. in v. Kirche. tantummodo spectaret, (quippe quae idealiter

illa

complectitur)

,

sed

vero

sua legalitatis principio

pro

quod

externam iustitiam

necessarie alligata est, quod,

tempore prodesse possit, nimis tamen eius naturae notionem ad plenum usque explicare posset

perfectam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen