Opera - pagina 465

341 Westphalo doceri, quod nostram videre,

diris

nos doccmus, etiamsi doctrinam

ct

Ex

omnibus devoveat.

quantum

lidei

tribuendum

sit

furiis

(fol.

IIU)

omnibus

facile est

Westphalicis,

quae nou

igitur

liis

possunt conquiescere, nisi sursum ac deorsum omnia misceant, novis-

que rursum turbis Ecclesias perturbent. Similis impudentiae

me

addit,

est,

quod

consensioncm in argumento hoc de Coena

simulare

ideo

Domini cum Augustana Confessione, ut ita demum facilius me in Eegna nescio quae et Ecelesias ingerere possim. Somniat Erinnys Westphalica, omnia Eegna oportere ea observare, qvxae Imperii auto-

neque locum

sanciuntur,

ritate

esse

usquam

religionis

vero

Augustanae Confessionis, cum

autoritas

faciat

inprimis

mea

in

hic

At

aditum aliquem ad insinuationem restituendae

vero tantum abest ut

patria,

ad quam reditum

hoc loco Westphalus videtur, ut vix

alia re ulla

institucnda religionis restitutione alienari magis

alibi,

meum

tum

sugillare

animi nostratium ab possint,

quam

si

quis

ad Augustanam Confessionera, quatenus ex Imperii autoritate

illam

sancita est, adstringere velit.

Patriae libertates nis

restituendac religioni,

per sancitam Imperii autoritate Augustanam Confessionem,

nisi

quidem

et

Nimirum quisque omnium

in causa

clamaret, violari avitas

gravissima,

si

religio-

ipsa restitutio ad praescriptum Augustanae duntaxat Confessionis,

cum id inter alias patrias hic Kegnum Poloniae ad nullas omuino Imperii sanctiones adstringeretur unquam, nedum ut eis subiiceretur ullo modo. Westphalo judice igitur insinuare me eo volebam, qaod animos omnium a me (fol. 120) maxime alienaturura erat, si

autoritate Imperii sancitae, revocaretur, libertates

semper

sit

observatum, ut

obtendere voluissem.

uniVersum metitur, mentendii

et

Sed Erinnys Westphalica ex suo angulo orbcm cum neque finem neque modura ulluui habcat calumniandi nostra omnia,

depravandi ac

permittit

sibi

mentem venit, etiamsi vanissime ingessi in Kegna et Ecclesias, quem-

perfricta fronte in nos, quidquid ei in

mum

esse constet.

admodum

Ubi vero

nugatur Westphalus? Extant vocationis meae

monia, tam hic in mea patria,

quam

alibi ubique,

illustria testi-

quibus sane Wcst-

cum omnibus suis fiiriis, fidcm abrogare non potest. Quare sunm potius quam meam vocatiouem intueatur Westphalus, suumque in illa ministerium, ut illud Deo in Eius olim iudicio approbare posphalus

sit;

sui,

neque enira ne quid de

doctrinae hic

aliis

suae (boni

est,

quid

dicara. tritici

de eo plerique sentiant, etiam cives

Quod

scilieet)

porro ad erroris mei

fructum

opus erat opera mea ad impediendum

fructum, a quo sane

clam

meum)

alioqui

prorsus

tritici

certe

semina

ct

adeo nihil

huius Westphalici

maior hominum pars dudum (ante reditum

abhorrebat, ut mihi

etiam apud multos, qui

attinet,

mc

utraque,

quod

depellenda fuerit suspicio dicitur,

sella sederc

hac

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen