Opera - pagina 631

EP.

Hac

servijit.

fide,

lioc

divinas promissiones

et

DOCTK.

511

animi nostri affectu appreiiendere dcbenius

oblatam

Christo gratiam

in

si

iuter fideles

volumus numerari. Neque tamen nos raovere hoc debet, quod in toto

hac ex

corde nostro

credere

Deo, illum amare,

fide

adhaerere

iili

non possimus. Non id a nobis ideo ita exigitur ut pro infidclibus habcamur, si non id totum pro eo ac debemus praestcraus, sed sic nobis ob oculos ponere voluit Deus infirraitatis nostrae miignitudinem, ut intelligamus totum

mundum obnoxium

nobis ipsis proelium auspicari oportei*e,

velimus pervenire, h.

e.,

si

esse

Deo nosque

a

ad veram in illum fidcm

primum certamcn

ut adversus nos ipsos

in-

stituamus infirmitatemque nostrara imprimis agnoscaraus, hanc accu-

semus, in hac nobis displicearaus, adversus hanc remedium quaera-

mus apud eum,

qui

illara

nimirum hoc

Is

piavit.

quominus

totam immaculata corporis sui hostia ex-

eificiet,

inter vere credentes

teget sulficientia, ut nulium sit infirmitatis

nostrae vesligium,

ut nobis obesse

haudquaquam

possit,

numeremur. Imo vero sua illam conamplius conspicuum in nobis futurum sed

iam possimus

in

eo

omnia, qui

divinam potentiam suam in nostra infirmitate adversus mundura, Sa-

thanam

et

raortem illustrare (21) dignatur.

Accusari igitur a nobis

infirmitatem nostrara nosque ipsos nobis displicere in

fidem habere voluraus.

yerara vitiis

nostris

non poterimus,

nos nihil adhuc verae

fidei

Cluod et si

si

indulgeamus, nos

habere, aut

illa

oportet, si

faciamus, indulgere profecto

si

ipsi testabimur,

quam habebamus

Attemperat se autem Deus nostrae infirmitati

et

abiecisse.

qui nos natura no-

stra diffidentiae filios esse novit, dat nobis adversus illam praesentis-

sima remedia, quibus nostram erga se fidem subinde exerceamus ac quodamraodo renovemus. Eeliquit publicum verbi sui ministerium,

quo misericordiae suae raagnitudinem animis illius

nostris assidue audito

testimonio inculcemus. Reliquit et visibilia gratiae in nos suae

symbola, quae nobis oculis etiam id totum

quodammodo

subiiciant,

atque adeo in cordibus nostris obsignent, quod verbi divini sui testimonio nobis promissum habemus, nos sacramenta vocamus, de quibua

iam demum etiam dicemus.

§

13.

De sacramentU

in genere.

Sacramentorum naturam non aliunde melius agnoscere possumua

quam

si

finem propter

quem

instituta sunt iutuearaur, qui a pleris-

quo neglectus magnas iam pridem turbas in Ecclesiis baptismo peccatum origiuis primum oninium cebunt ideo baptismum institutum

quod ante baptismi institutionem

essf, ut

in

tolli

excitavit.

Q,ui

docent, unde do-

peccatum originis remittat,

veteri

Eccleaia remissum esse

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen