Opera - pagina 457

338 equidem

ipsius repuerascentiam seu regenerationeni. Id

Sed metuo, ne non

animo optarim.

culpa

blaspliemiae

horao

tundi

quanto

gravius

Magistratui

de

quam

teneri,

religiosus est

quam

Christiano,

maiore

tanto

meminisse duntaxat per factam

illius

Posteaquam vero iam

meam bhisphemiam sua lege ita approbat, esse, nos cum Christo Domino ita coniungi, ut

ut pronunciet,

Westphalus necesse

inveniatur

nos in

et

quidem per

et

ilio,

culpa,

non ferendam

blasphemiam,

quaestionem, ut ad eam responderetur.

illa

vere et ex

iam demum

Magistratus re-

alias sceptro

quidem

et

sanxisse

lege

lata

me

in

volebat,

illi

facile velit, se eius

nobis

et ille in

eam, quae in Coenae usu

habetur

scilicet,

mysterii benedictionem, cui Westphalus Cyrilli auto-

ritatem

frustra

alioqui obtendit,

Westphalicae in verborum

Theologicum observemus.

iliius

cum

Cyrillo

loquitur?

videamus hic pi'iraum artes Erinnys

latebris,

quibus utitur

Q-uodque

ad

;

deinde vero acumen

verba ipsa attinet,

si

Westphalus, cur verbis Cy-(fol. 106)rillo insuetis

sentit

eam

Cyrillus

mysticae

vira

Coenae usu, ut Christum in nobis

benedictionis

nos in

et

esse

docet in

inhabitare faciat.

illo

Westphalus autem per mysticam benedictionem Christo nos coniungi afiirmat,

Idem

etiam communione.

mystica

est

Westphalo

scilicet,

et Christo

primum

habere in nobis inhabitantem Christum

Dominum

cmnium

illum nobis

iunctos in

ipso.

firraat

non prius

coniungi, quasi

quam

oporteat,

esse

et

nobis inhabitare

in

nos

illi

et

con-

nos

Deinde Cyrillus, sumpto a Coena Domini argumento, con-

doctrinam suam de Christi Domini nobiscum

sim cum ipso, non

spirituali

etiam sive corporali

tantum (ut iam

societate

seu

nostra vicis-

et

est dictum), sed naturali

communione.

Westphalus autem

cum

potissimum urget mysticam duntaxat nostri

hic

et

ipse possit

Christo

con-

iunctionem in Coenae usu, quasi tunc primum Christo Domino con-

iungamur, neque prius ad illum quoquo modo pertineamus. Postremo

cum

Cyrillus de Christi in nobis inhabitatione seu

iuxta loannis

testimoniura,

voces verbo iuveniendi si

Christi Doraini

bitationem cuius

statuat,

benedictione

iunctum

revera

VVestphalus

commutat?

coniunctionem suam constare

docet,

mansione loquatur

inhabitandi manendique

Metuit nirairum Westphalus, ne

in nobis et nostri in illo

sum enim urgeretur nova petita, coniunctio,

cur

diuturnam alioqui inha-

illara,

impugnare

quam

Christi nobiscura, totiesque

qualem Westphalus imaginatur,

Christum Dominum, perpetuo

107)re ac permanere profiteamur.

si,

in

doctrinae

suae

semel nobis conhabita-(fol.

Maluit igitur Cyrilli verba mutare

praetexit,

in Ecclesiam invexisse videatur.

Quor-

Coenae usu re-

nobis

Westphalus, ne secum ipse pugnare deprehenderetur, autoritatem

mysterii nescio

velle videatur.

et

tamen

Cyrilli

ne quid novi dogmatis temere

lam atumeij Westphali Tlieologicum

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen