Opera - pagina 149

DE CHRISTI INCARNAIIONE,

25

concipiendo peregerit, id nobis ab eodem Angelo expositum etiam

in

habemus. Praeter naturam duos enim vox

//crescite"; et

que mii-iun id videbatur, non quod

admodum

Propheta praedictum

a

(D

erat, ut virgo sola conciperet;

Dei pertinebat

illa

iiii'')

ad

proinde Mariae quo-

futurum esse dubitaret, quem-

ita

quod honestati

erat, sed

cum

suae,

tum vero imprimis apud sponsum suum metuebat, Ut igitur innocentiam suam apud illum approbare posset, idque non hominis ullius autoritate, sed Angeli, et quidem a Deo ipso ad se missi, verbis, quibus equidem sponsum suum facile crediturum esse minirae dubitabat, cupit ab eodem Angelo etiam certior reddi de modo ipso apud

alios,

admirandae huius conceptionis, posteaquam de historia

iam

quae praesertim et

certior

illius

Atque sane decebat metus hic verecundam Virginem,

facta esset.

sponso suo castam sese modis omnibus exhibere,

et

mater interim

Dei esse debebat.

filii

hac parte noluit,

sed

nietiun

et

Quare

omnem

illi

et

Deus deesse

exemit, exposito

illi

ei

in

per

angehim huius

ipsius conceptionis arcano, et apud sponsum quoque omni illam suspicione per Angelicam rursus apparitionem liberavit.

Quod

eqiiidem

matrem riendo esset,

nihil

demum officiiun

certo

omnino fiiio

iuxta

Dominum Deum modo (incolumi

nobis dociunen-(D

quando

dubitasse,

esse debet, virginem

iiiiij)to

et in

concipiendo et in pa-

suo verae utrobique parentis, quod in se quidem angeli

suvma

verba peractura esset;

reiecta,

interim

sumn

statuere

id

quemadmodum Za-

charias fecerat, expetivit, atque adeo audivit postea etiam

Unde

in

re

Domini voluntatem obse-

iuxta

quium, neque signum item ulkim tanti miraculi,

credidisti.

tota

quonam

futurum esset;

suae integritate)

pudicitiae

neque enim denegavit angelo

sed,

duntaxat voluisse,

scire

omnino debemus non eum

:

Beata, quae

esse hoc loco

verbormn Angeli scopiun, quae de Spiritus sancti adventu, deque virtutis suae Divinae adumbratione post Virginis matris interrogationem ut quidquam omnino in lege naturae mutari vellet circa Domini conceptionem, quod praesertim ad Vii-ginis ipsius personam attineret. Manent enim immota historiae verba Ecce concipies in

sequuntur,

:

utero et paries filium. Sed huc potius referenda esse, ut Virginem, de pudicitia existimationeque

tam

omnino

redderent,

apud (D adeo

illi

sponsum, de quo vehementer alioqui alios

omneis existimatione

sponsum suum

v^')

de

castitate,

esset,

sum, quod in ea perageretur, non hominis alioqui opere suo reprehendi terea

apud

decessurum esse hoc praeser-

summam laudem

omneis totius orbis nationes habitura

vcl

sollicita fuisse videtur, vel a])ud

nihil prorsus

tim nomine, ut inde potissimum

sollicitam, cer-

deque sua

quoquomodo

ac gloriam apud

proptereaque et opus ip-

esset, sed

posset.

futurum esset etiam, atque adeo ipsiusmet

Dei, qui in nullo

Et sanctum

id prae-

altissimi Dei filius

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen