Opera - pagina 134

DE CHRISTI IiNCARNATlONE.

10 genitus,

eiusdcm

ita

cum matrc

etiam

sit

que) substantiac, liomo

nobiscum quo-

(ct proiiide

Neque

saeculo natus.

iri

duos Christos

interira

facimus (quemadmodum tu parum equidem Cliristiane de Christo loqueris), scd unum atque eundem Christum Deum pariter atque hominem esse fatemur, id vero non commixtione uUa Divinae cura humana substantiae, sed admirabili quadam iu una eademque persona con-

quae tamen Spiritu sancto autore facta

iunctione,

non commuta-

sit,

(quemadmodum tu somnias), sed assumpDeum, quemadmodum Athanasius docet. Haec

tione Divinitatis in carnem

humanilatis in

tione

Tu

nos inquam de natara ac origine carnis Christi.

dem

Domino

Christo

vis

buere: sed

ita

iiii

simul

vero videri qui-

humanitatem

et

utrunque interim tribuis, ut utrunque

id

potius velle videaris.

Divinitatem

et

Do-(A

enim vcrbum

viiii')ces

demum quod esse,

nempc Spiritum,

quod non

mortuum,

et

tri-

adimere Dcus,

est

erat, in virginis

ex Spiritu sancto factum esse carnem, desiissequc esse

utero

erat,

quod

illud,

eiusdem cum Patre existentiae, quodque olim Spiritus

ei

erat,

et

commutatione quadam coepisse

et veluti

demum

carnem, in qua

passum

et

sit

pro nobis,

sub peccatum condemnatum, falerisque Christum esse

Deum, sed mutabilem,

mortalem, ac rursum

et

faieris esse

hominem,

sed sine nostra carne, qui suinus homines, quasi vero aut Deus natura

homo

esse possit mutabilis, aut

Haec

igitur inter

sit,

qui carne

humana

careat.

nos est controversia. Nos (ut veram Christo Domino

Verbum

illud

aeternum

est

Deus,

pro-

inde Spiritus etiam, esse etiamnum quod erat, sed

ita

iam nobis in

Divinitatem

iuxta

ac hunianitatem asseramus) dicimus,

adorandum, quod natura ab aeterno

Domino coniunctum, posteaquam carnem

Christo

sumpsit, ut

Tu

sit

vero doces

quadam factum conccptam scio

et in

vere

quod

dicitur Eraanuel,

nobiscum Deus.

Verbum, quod olim Spiritus erat, commu-(Bi:i)tatione eam vcro non nostram, scd e Spiritusancto

quid de promissione" imaginaris,

incertura

nostram as-

in se

est,

esse carnem,

deductam: interim vcro

et

hoc

et

tibi ipse

et

rem

non constas, sed ne-

ita

omnem

implicas, ut

ad uterumne matris, an vero ad verbuni promissionem

sit,

Hoc

rcferri velis.

igitur

primo excutiendum nobis

erit,

et

videndum,

utri hic a vcro aberremus.

Ordicmur antem ab

Vcrbum

cssc

Dcum,

eo,

—

quod utrique ac

primum

circa controversiam fatemur:

nostra

vcro ad tuorum confutationem descendemus.

confirmabimus, deinde

In hoc autem consistet

sumnia nostrac confirmationis, ut doceamus nulla fieri

potuissc,

feremus in

sc

factum

ut

verbum, quod erat

testimonia: natura. est,

lara

fuissc

Verbum carncm factum vero

in

id

commutatione

Spiritus, fieret caro: dcinde ad-

confcsso

id

ab actcrno Dcura, neque

est:

esse

assumpta

nostra

Verbum, quod caro

te hic a nobis dissentire

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen