Opera - pagina 609

DOCTK.

EP.

489

decreto Dei divinae iustitiae fuerat constitutum.

OfFenduntur hi qui-

dem infirmitate carnis nostrae quam nephas putant Christo tribuere, quem totum coelestem esse volunt. At quo pacto quod coeleste est a Deo derelinquitur et sub maledictum condemnatur? quo pacto itera haec Christo tribuant, qui

adimunt infirmitatem ratio, cui

illi

adimunt aut quo pacto

infirmitatem

haec tribuant?

si

quidem iudicat humana

Ita

crux Christi aliud uihil esse potest,

quam

scan-

stultitia et

ter

At vero beatos pronunciat Dominus ipse eos, qui in se propeam crucis ignonimiam, nostra suscepta causa, non ofFendantur,

per

quam

dalura.

Neque vero

impleri oportuisse patris sui iustitiam testatur.

Una

disparem esse utramque hanc Dei iustitiam existimare debemus.

atque eadem est utraque, utraque immutabilis, utraque aeterna, nimirum

ab una aeterna

immutabili voluntate profecta. Sed videtur non nihil

et

varia, propter finium

varietatemquandam,nostraipsorum culpainvectam.

Primum enim poscebat hoc Dei coelo pariter ac in terra conditum

simum

subserviret.

citatem

suam omnem

intelligeret, fieri id

quam

lustura

a

gloria,

omnino

ut

quidquid usquam

esset, id

totum

non poterat,

in

potis-

erat igitur ut et horao salutem ac feli-

(cura ea ad Dei gloriara pertineat)

Deo

illi

non aliunde

solo, et quaeri et exspectari oportere.

nisi raalo

se alicui,

lara

non quidem subiectum

(est

enim purum ac sanctum quidquid Deus condidit) sed tamen obnoxium esse sensisset.

Qui

fieri

posset enim ut aliunde

tem nostram pendere crederemus, esse videremus.

Quare

raine negare potest,

iustura

quod

si

nimirum a Deo

salu-

nobis ad illam nihil prorsus de-

hauddubie esse Deum, nerao hoc no-

talera condiderit hominera, addita

illi

flexili

in utramqne partem voluntate, ut hactenus ad coelestis gloriae haere-

ditatem pertineret, quatenus illam ab ipso peteret agnosceretque eam

non aliunde totam pendere quam ex gratuita Dei solius clementia Condidit ergo Deus hominem, ut esset haeres coelestis bonitate.

et

gloriae et

suae,

siquidem eam ab ipso totara

proinde vult etiam, quod in se quidem

fieri,

purum ita

talem

sed

esse,

eum

condidit,

ad

malum

non

interitumque

erat, ut disceret, se oportere

ditus et

suara

si

voluntate sua optimo Dei

—

Futurum naraque quam conHic vero et angelus

abuteretur.

adherere Deo,

si

ad eam, ad

stationem suam deseruere effeceruntque ut Deus invictam

potentiam

suam non ret,

posset,

suum

fuerat, gloriam recta voluisset pervenire.

homo

omnes homines salvos

ut intelligeret se sanctum quidera ac

quatenus a Deo conditus fuerat, sed ex se taraen non

perfectum, ut peccare

dono

et peteret et exspectaret, est,

qui

adversus sui contemptum exereret et

dat alteri,

vero

in

poenam gehennae contemptoribus eius

perstarent

qui gloriam sui constitue-

obedientia, sive angeli sive ho-

mines, hi soli ad coelestis regni societatem pertinerent, addito interira

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen