Opera - pagina 133

DE CHRISTI INGAKNATIONE.

Domini

Christi

incarnatione,

Baptismo

dc

9

de Ecclesiastica

et

ad

De Ins itaque tecum agemus, nostramdoctrinam, quantum Dominus permiserit, invicta verbi illius

verbi ministerium vocatione.

que

tibi

Sed quoniam

autdritate approbabimus.

rum

nunc totum non

atque alio

licuit;

valctudinem

et per

molem

alioqui firmam, et per negotiorum item

demum

mcam

pa-

absolvere id mihi

vocatus certus esse etiam

non possem, quando mihi rursus ad coeptum opus redeundura esset; et non deesscnt praeterea, qui hoc a me flagitarent, ut quae de Christi Domini incarnatione coUegi, ne amplius premerem, etiamsi reliqua

nondum

absolvissem; propterea quod per nostrum silentium tui plu-

rimos in

dogmatis confirment, dum nos (si quidmo-(A vii")do habeiamdudum hauddubie responsuros fuisse iactitant,et certis(dum nos silemus) victoriam dccernunt: facile id mihi

tuis

remus)

tibi

simam

tibi

—

sum persuadcri, ut, rcpositis in aliud tempus rcliquis illis capitibus, nempe de Baptismo, et Ecclesiastica vocatione, nostram tibi doctrinam de Christi Domini incarnatione approbemus. Baptismi vero passus

et vocationis Ecclesiasticae

causam

in aliud

tempus suspendamus. Age

ad rem ipsam iam tandem accedamus,

igitur

Christi inter nos controversia

sit,

et

quae de incarnatione

exponamus.

Omnis nostra controversia circa originem carnis Christi versatur,iuxta quam homo esse voluit, cum sit unus atque idem (iuxta divinitatis suae existentiam) cum Patre et Spiritu sancto, Deus laudandus in saecula, Amen.

Non

igitur hic quaeritur,

An

Christus

dilectus, illique bi^oovcrtot; l^ilius

;

Dominus

sit ille

Patris Dei unice

hoc enim extra controversiam omnes,

uno ore cum Petro Apostolo profitemur. Sed de natura atque origine carnis suae quaestio

(A

vii'')

est, ut

certam humanitatis quoquc suae rationem

habeamus: quemadmodum vere ofzooCeriov esse fatemur.

in

adversus

tua

Quare

Deum

esse novimus,

dum

illum Patri

et tu extra causara adferre videris iUa,

nos Epistola, quae ad probandam Verbi aeterni in

Divinis naturam, Patrisque Dei omnia per illud creantis, gubernantis, ac

restituentis

apud

De hoc bis

providentiam,

sane nulla

abest

ut

illa

ita

urges, quasi nos ea

adversum nos tuenda suscepisses.

unquam apud nos

in causa etiam fuit, ut

iiatione

quae tamen tu

impugnassemus, tuque

te

dubitatio erat:

imo vero

id

no-

doctrinam tuam de Christi Domini incar-

non reciperemus, quemadmodum postea dicemus, tantumque ea impugnemus, ut in adiumentum quoque illa causae nos-

trae, veluti per te

iam concessa, accipiaraus. Caeterum

ut intra certos

concludatur disputatio, id solum hic agendura nobis

est,

ut de origine ac natura carnis Christi disseramus, quac vero huc

non

fines

nostra

pertinent,

(A viiia) non temere etiam

ndraiscearaus.

Dominum carnem e raatris suae quemadmodum eiusdem est cum Patre suo Christum

Hic igitur nos docemus

substantia surapsisse, ut, substantiae

ante saecula

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen