Opera - pagina 151

DE

INCARNATIONE.

iu

est,

exceptum omnino

modo

concipiendi

Christi nihil aliud a lege naturae

esse,

quam quod

virgo ipsomet Spiritu sancto autore

quod equidem non efficit, quominus ex imo vero testatur: Virginem

sine ullo viri attactu concepit,

—

sua ipsius substantia virgo conceperit,

matrem si

Divina

virtutc

Neque huic

reclamet.

natiuraliter concepisse, etiamsi hic lex

interpretationi

nudam

erat,

Quare cum nos

id

quod inox

cum

et

Angelo, Virginem

Evangelista atque

Propheta,

vere et naturaliter matris in concipiendo officium,

doceamus,

peregisse

naturae negabat; nostra

suis

in concipiendi verbo simplicem

significationem retineamus, retineamus item totius scripturae

consensum,

matrem

naturae

ullus scripturae locus repugnat,

proprium cuiusque scopmu propius intueamur,

locis clarius apparebit.

ac

27

ad virginem matrem legationis interpretatio, ex qua per-

licae totius

spicuum

Clirvlsri

efficiente

— tuum iam

interpretatione,

quod

in se

nimirum Spiritu sancto, quod lex

esset ostendere, cur reiecta simplici hac

figuratam tuam amplecti (D

vivi)

debeamus.

Q.uae ex scripturis veluti pugnantia obiicis, ea nihil contra nos facere suis,

ut dixi, locis apertissime indicabimus.

Sed, ut aliquam tibi re-

pugnantiam donemus, an protinus liberum esse putabis, quodvis genus in scripturas

porura

Aut quo in

tro-

posse invehere, ne dicam confingere?

quorum nuUus

iure id tibi concedi postuhibis, ut tropos,

cst

ad earam interpretationem pro tuo arbitrio adhi-

usus,

scripturis

beas, ne

te

dicam confingas?

Quare, ut demus in verbo concipiendi cx-

ponendo tropum adhiberi oportere propter tuas obiectiones, undenam tuam hic nobis interpretationem approbabis, qua doces, conccpisse hoc loco idem

esse,

quod aliunde conccptum gestasse? Ecce concipies in utero filium,

Nos

Angeli verba proferimus:

mus

et

clara

ostendi-

non tam ad modmu, quam ad historiam conceptionis Christi quam equidem explicato mox concipiendi modo AnHaec non negabis, opinor, ct proinde negarc ipse confirmat.

ea

pertinere potius, geliis

quoquc non poteris, Virgi-(D vii'')nem concepisse, et quidem filium suum, idque in utero suo. Et posteaquam ostendimiis, matrcs in coticipiendo lcge

foetu

nihil hic

non

solere

Virgo mater concepisse sus in

prcrsus

ociosas

qua sane naturae

esse (a

ab angelo exceptum essc videmus), quo pacto, quaeso,

concipiendo

tibi filium

attulit,

suum

dicetur, si de suo nihil pror-

sed aliunde conceptum duntaxat gestavit?

Aut quo pacto Christus item

filius

illius

originem uila prorsus ex parte accepit?

erit, si

Equidem

nuUam

sui ex ilLi

hic ostendere dcbe-

res

ad apj robandam nobis interpretationem tuam, uhinam in scriptu-

ris

mater concepisse legatur, quae in concipiendo foetu

de suo eius

attulerit, sed

matris

filius

niliil

prorsus

aliunde conceptum duntaxat gestarit, aut aliquis

esse

dicatur,

ex qua nullam, ut dixi, originem sui

ulla prorsus ex partc sumpsisset: id porro

utrunque

si

liusquam legilur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen