Kerkvisitatie te Utrecht in 1868 - pagina 255

15

de vraag aau de orde gesteld, die eene

maar ook

tijd-,

„Wat

beschouwen: wij

met meer ernst dan immer

als

in

anderen,

ten

het

dat

De

het

antwoord

te

geven.

als

individu,

de

wagt berust

hier de moeijelijkheid die

tot

het reeds

hem

dat

trouwheid, is

lost

zijne

is

op ieder

gemeente.

Zie-

welk een voorregt zijn.

Hij

kan

door zich er bui-

,

hem geene daad van

maar de vraag

ge-

lafhartigheid beide. ,

is,

Hij vreest dat de

zal.

moet staat

verpligting ontwaakt is,

maar van ontrouw en gekomen

worden

de

doet beseffen,

Scheiding

zijn,

hem

het lijden, aan ieder opgelegd,

tot de overtuiging

afgewerkt

aan

verpligting rust

den toestand losrukken

ten te plaatsen.

zichzelven

tot

niet

bij

zijn

w^aarin

is,

voren deze vraag

te

martelaar te kunnen

een

is,

zich niet uit

,

van

gevoel

het

een lijden

Hij

gekomen

Gods

tegenwoordigheid

de

richten;

als

doen?" Eenerzijds

staat ons te

diep overtuigd, dat het tijdstip

ieder

niet slechts

wij

gewetensvraag mogen

eene

als

dat de toestanden

hoe

hij

er uit ver-

gemeente het oor-

deel der verharding over zich zal brengen door langer te transigeren is

—

er

zoo weinig grond

waking geven,

zal

is

periculum in mora

om

komen, dat

indien

dit

kan redden, maar

te

verwachten

,

zelfs de hoop

—

maar

er

dat er eene ont-

hem zoude

be-

hem niet overbleef: „God alleen hem is redding mog(

bij

„WAT STAAT ONS TE DOEN 'P" Niet

worpen.

voor

de

eerste

maal wordt deze vraag opge-

Indien wij verklaren dat

zij

nu dringend nood-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen