Kerkvisitatie te Utrecht in 1868 - pagina 142

134 die

BESLUIT.

de kiem

van bederf in zich dragen,

wederom, mag het daarom

vraag

kracht inboeten, zoo het niet als

maar

ik

zoutende

zijn

weggeworpen

zijn,

Waar van leugen in de kerk algemeene onvol-

en onnut?

doelloos

sprake

wil

zélf

—

wordt dus niet van de

is,

komenheid

gesproken, maar juist die verbastering en

ontaarding, die verkankering en denaturatie, dat zoute-

loos-worden en verlies van

kerk zelve als

Onze kerk, ze staat

bedoeld.

verkankerde maatschappij,

de

bij

meer

niet

midden eener door leugen

element te

een frisch

doorzurende kracht

—

maar

is

zelve vergiftigd

en plant dus door haar eigen werkzaamheid dat gif verder

voort.

zelve

Zij

verlengend,

is

—

ontzenuwd haar instellingen en verordeningen leugen ontwijd haar prediking

bestuur

in

al

leugen verlamd

zijn

—

,

,

en bediening,

geledingen en vertakkingen

— door — haar is

haar geheele organisme met

door leugen

raderen

stroef

en

roestig

door

al zijn

geworden,

geheel haar gebouwte met bindten en muren door

gen vermolmd en afgebrokkeld, i.

e.

w.

—

al

door leugen

—

leu-

geheel het lichaam

zoowel van binnen door leugen vergiftigd, als

naar buiten van leugen melaatsch.

En

daarin dus

ligt

het gevaar dat haar leven bedreigt, niet in haar aandeel

ven

haar een

aan bij

aller

onvolkomenheid, niet in haar terugblij-

het ideaal, neen

eigen schijn

maar

waarheids-beginsel alsof haar karakter

in het prijs bij

het

geven van

aannemen van

nog ongeschonden was

bewaard.

Daarom

sloeg

ik

alarm,

omdat

er

geen oogenblik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen