Kerkvisitatie te Utrecht in 1868 - pagina 254

14 wettigen-, ééne zaak, de eindbeslissing

ders het te

hangende

aan

kwestiën

toekomst

de

over

van

laten,

te

eene andere die in beginsel onmogelijk te maken. lang er

slechts dit eene

al

—

hadden

wij

ons regt

tegenover het moderne heidendom konden baseren.

werd

gevorderd dat

niet

het

hierin een correc-

wij

grond waarop

voor de dwaling, een

ons

Zoo

\\as

dat wij door den doop leden waren van

,

eene Christelijke Kerk tief

—

bestaan

bleef

objectiefs

iets

ons

wij

officieel

Yan

en ge-

meenschappelijk voor de extravaganses van het individu verantwoordelijk

men op

lid

De vraag: „Wanneer houdt

stelden.

te

van de Hervormde Kerk?" werd

zijn

men op

beheerscht door deze andere: „Wanneer houdt

een Christen te zijn?"

„Wat moet

wezen van het Christendom

het

vraag had objectieve beteekenis,

menig moderne

is

er

te

geacht worden tot

behooren?"

en het geweten van

antwoord

het

Deze

op schuldig

niet

gebleven. Ziet dit

is

nu

in beginsel

De Hervormde Kerk

heeft grenzen

beweert de Synode, waar

maar niemand

anders geworden.

zij

—

ten minste zoo

van beginselen spreekt

loopt gevaar ze te overtreden

niet, die zich buiten de uiterste grenslijn

meene ik

Christelijke

wel

op

Kerk heeft begeven.

christelijk

langer te pas.

,

—

zelfs hij

van de Alge-

De vraag: „Ben

gebied gebleven?" komt dus niet

Het heidendom

is princi/pieel

gewettigd ge-

worden.

W^aar geen

dan

sprake

voortaan van

„kerkelijke

gemeenschap"

meer kan wezen, daar wordt van

zelf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen