Eenvormigheid, de vloek van het moderne leven - pagina 33

29 weg. Welnu, wie kerkherstel len, die zich zelven

vóór

alle

gen

is,

wil,

zoeke dan geen kerkvorm

geoordeeld heeft. Alle nieuwe kerkformatie, ze zuivere

wat

niet

zins

en geestes

één

Men dwinge

uit.

leven

het

in

laat

zijn,

zij

en zoeke niet

niets,

Zijn daar van

is.

goeden

zich aaneensluiten, en

huns harten belijden, maar dan ook geen sterker

hun werkelijk gemeenschappelijk

dan

moeder der

dingen den vloek der eenvormigheid, ^die de

volkomen

te herstel-

leu-

vereenigen,

te

ééns

wille die

moedig het geloot

eenheid

uitspreken,

Laat zoo met volkomen au-

is.

tonomie zich groepen en kringen vereenigen, die weten wat ze willen,

weten wat ze belijden, en voor wie een eenheid en niet

een eenheid in naam.

in het leven bestaat,

Zijn er zulke kringen, hier en

een gemeenschappelijken levenstrek vertoonen,

die

ginds,

dat ze zich die een-

heid bewust worden en voor het oog der wereld toonen, maar alleen

en «een

die karaktertrek

andere

daarmee het congregationalisme digt,

band verbinde hen saam.

Wie

te huldigen.

A'iet

om

dien kerkvorm hul-

miskent het levensverband der geesten en heft de gemeente,

uit Christus

geworden, op. Neen, maar

door

wijl alleen

vrije

als

keurver-

wantschap de ware verbindingen der geesten zich openbaren kunnen, de

geërfde

medicijn

van vroegeren misslag alleen door dat heroiek

krankheid

kan

worden uitgedreven, en

alleen

langs

weg een

dien

meenteleven ontluiken kan, dat nóch het recht der vrijheid zich

vermaakt

valsche

in

eenheid.

Men

heeft mij,

om

onder het nog vigeerend recht, wel eens verdacht van neiging.

Behoefte

kracht die in mij calisme, vrije

Een

is,

eenvormig

gemeenteleven

elk clericalisme verfoei. alle

op

confessionahsme

kan

treden,

,

clericalistische

Eenvormig

met

is alle

de

al

cleri-

en daar, alleen, waar het

komt

elk leven tot zijn

vorm.

confoederatief systeem, zietdaar dan, wat met den aard van ons

volk meest overeenkomstig, mij de eenige uitweg schijnt,

en eenheid een

nóch

een pleidooi

het mij daarom te getuigen, hoe ik,

is

rooft,

ge-

te verbinden,

toekomst voor

te

zonder dat de waarheid schade

bereiden

,

waarbij de

vorm

om

vrijheid

lijdt,

en zulk

niet kunstig

gemaakt

wordt, maar doo r de kracht des geestes uit het eigen leven groeit. Slechts uitspreken kan ik die gedachte M. H., die uit te

thans niet vergund,

want ook de

strijd

werken

is

mij

op staatkundig gebied moet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen