Eenvormigheid, de vloek van het moderne leven - pagina 25

21

dans

Ie

pays

a

mome moüle,

lorsque loutes

les

différences de

pays, usages, coütumes, traditions, disparaissent

de plus en plus, broyées sous les roues des locomotives." onze

binnen

Als

erve

en

erve onzer naburen ieder

de

machtige trek van gelijkheid met zal

zijn naaste

al

meer een

begint te vertoonen, waartoe

er dan van een eigen volk, van een eigen landaard, van een eigen vader-

land

nog sprake

zijn?

Neen,

het ijzeren spoor niets slechts volk

als

en volk vereenigt, maar de volkeren noopt

om hun

eigen volksaard

at'

te

leggen; als de metalen draad zich niet tot levendige wisseling van eigene,

maar vloeit

dan de volkszin.

dan een

Nog van

opwinding.

Niet

moeten we dan

het vaderland te spreken

voelen gloeien, niets dan zelfbedrog en

te

burgers van ons vaderland, maar allen

zoeken

te

wereldburgers

worden, zoo we volleerde kinderen onzer

Niet genoeg

willen zijn.

dan niets

is

van vroegere bekrompenheid. Nog gloed voor volk

overblijfsel

en vaderland in de aderen

eeuw

van eenvormige gedachten leenen moet, wég

tot eentonige uitruihng

het dan dat de slagboomen der vol-

is

keren vallen en de scheidsmuren der natiën worden gesloopt

,

— neen

ook de grenzen der volkeren moeten dan uitgewischt. Ja één, ondeel,

moet het dan

baar één,

worden, zoo het kon,

alles

zelfs

door geen

stroombed of geen bergrug, door geenmeerkom of geen zeestraat meer en zoolang elk verschil van

gescheiden,

en stand,

van aanleg en karakter, van

geschaafd

en uitgevijld,

het

tot

éénerlei volk en éénerlei sprake

taal

leven zoo gelijk

'alle

heid vertoonen

zal

zal

en geslacht, van rang

en volksaard worden weg-

op den ganschen aardbodem

al

worde: één groote wereldstad,

'noord noch zuid, waarin oost noch west

daarom

leeftijd

zijn,

meer

zal

meer

w^narin

gekend worden, en

omdat het een eenparige

gelijk-

met de eenvormige trekken van den dood. III.

Wat dunkt

u,

behoeft het nog betoog, M. H.

naar valsche eenvormigheid

,

derne leven hoezeer dat roepen ,

indruist tegen de ordeningen

niet afgesneden

,

hoezeer zulk een streven

hoezeer dat nivelleeringsheginsel van het

om

éénerlei volk en éénerlei sprake te zijn,

Gods ?

worden

al

mo-

Gij

wat

weet het immers zij

:

«Zou hun

bedacht hebben

te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen