De Nuts Beweging - pagina 36

UK „NL'TS"-BE WEGING.

32

den dienst der eerst bestredeue over te gaan. Men verwondere zich daarover niet al te zeer. In een zoo

in

beginselloos tijdperk als toen ons volk doorleefde, zijn

de mannen van beginsel het niet zeer diep. Bobij de schaduw van zooveel moedeloosheid en

zelfs

vendien

veerkracht,

gebrek aan

werd

verteerd

leven

als

lag

,

waardoor toen ons volkser

iets

betooverends

iets

,

verleidends, iets wegsleepends in de verschijning eener

maatschappij bezitten.

,

moed en veerkracht beide toonde te wege hoorde men geklag: daar werd

die

Aller

op juichenden toon gesproken. Op elk ander veld scheen slechts teleurstelling geoogst te worden hier werd een ,

garve van goede vrucht in de schuur gedragen. Aan elke andere inrichting scheen een worm van verster-

knagen vanwaar een

ving

ven

te

,

,

maar

hier

door wat

geleid

het

optreden

zich

bij

middelpunt

men zonder

Iloe natuurlijk dus, dat

leen

een

gege-

frisch en krachtig leven uitstroomde.

voor

der maatschappij

haar aansloot,

veel critiek

,

al-

oogen was, met vreugde begroette:

straks zelf

en ten laatste zich werkelijk

ging inbeelden dat in haar een betere dageraad over Nederland was opgegaan. Zoo zag men mannen van allerlei kleur en richting, van eiken rang en ,

stand de handen ineenslaan om het welslagen van Nieuwenhuizen's pogen te bevorderen. De mannen van Oranje en de oude patriotten schenen hier verzoend. De hervormde predikanten wedijverden met Rome's geestelijkheid om de oproeping van een doopsgezind ,

voorganger ')

Bekend

is

te volgen. het,

^

De mannen

j

der wetenschappen

dat de eerste prijsvraag der maatschappij „over het

God" door P. Schouten, K. C. priester te Oegstj^eest, beantwoord is. Van de hand van deuzelfden auteur bezitten we nog een bestaan van

Nnts-verhandeling uit den jare 1785. bleek

,

leefde.

hoe weinig de

man

Openlijk toch sprak

„vcrdedige

datgene,

't

Reeds aan het

slot

van deze speech

des geloofs uit de beginselen der maatschappij hij

welk

het uit: „Elk onzer belijde, predike en

hij

als

noodzakelijke waarheden van deu

gemoed beschouwt. Daarin mag niemand veinzen, „en dit vrijmoedig te doen, mag niemand hoe verschillend hij ook denke, „in anderen wreken." Met zulk een beginsel was men in het „Nut" niet thuis. De ervwing heeft dan ook geleerd dat de R, C. geestelijkheid

„godsdienst in

zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen