Eenvormigheid, de vloek van het moderne leven - pagina 28

24

onderscheiding

door den Christus gesloopt, die der

opgeheven, en voor den troon des Lams

niet

menschenmassa

een eenvormige

,

zal

door

is

iïe,m

eenmaal, niet door

maar door een menschheid,

in

vol-

keren en geslachten, in natiën en tongen verscheiden, Heni die over-

won, het Ziet,

der eere worden toegezongen.

lied

daarom schroom

niet, die

ik

van het moderne leven

ping geopenbaard

Wat

zijn.

is

Een

woord bezigen?

dat

te

die niet slechts in de

zijde dringt,

op

valsche eenvormigheid den

noemen, omdat Schrift,

een vloek,

in

immers

gij

vloek,

zie

dat juist

op een weg die

voortstuwt

ons

len,

geschieden. O! er

ik hier

vormigheid een zoo

stille

zuurdeeg eer

rust,

niet

al

maatstaf vervormd

ligt

bruist door

wat zich beweegt en is.

En

kwetsen,

wijl juist in

maakt

de

en

buigen,

die

een

zich

tinten

En

.

Eenmaal uitgesproken en

alle

,

een

aderen des levens en

naar haar noodlottigen

gelijk.

ijzeren

Dat

is

keerd, en zie het, hoe juist in dat

de schoonste eenheid spreekt.

fijnste vezel,

hek van glad-gegoten zijn

eenheid!

uit in

die

grillig spel

—

het wilde

Maar

het

altijd

spijlen,

wilt ge

woud, en

takken zich

mengelen, eindeloos,

zich

zelf te

ligt.

zich slingeren en kronkelen,

stanmien

dit te wil-

met den wortel des levens

eenheid Gods aanschouwen, ga dan

die

is

dat denkbeeld van een-

in

veelvormige verscheidenheid de

aan eikanderen volkomen

th ans

met mij,

gevoelt het

leeft,

diepste beginsel van alle natuurlijk leven

De mensch

we

toch ze bluscht den levensgloed, ze verlamt

levenskracht, en moet eindigen

de

zin waarin

ze onweerstaanbaar in haar drang

is

,

gistend

dat

den

in geheel de schep-

bekoring, in schijn een kiem van orde, een

levensbeginsel aanvaard

krachtig

Gods

tot levensvernietiging leidt

profetie des vredes die de volkeren verleidt. als

maar

vaak zonder zelf

elke neiging, die door noodlottigen drang,

vloek

ze de ordeningen

zie

krommen

weer gescha-

van kleuren en van lijnen

Maar wat wil onze eeuw thans doen?

naar het model van het ijzeren hek, scheert ze dat dartel struikgewas, glad

tot

op,

om

een heg,

door

mengeling

meent

dat

te

en snoeit ze die wilde stammen

gekunstelde scheppen.

het

vol

tot

de kroon toe

eenvormigheid gedwongen eenheid

in

die

Ze verwart eentoonigheid met harmonie, en

accoord

des

levens

reeds gevonden

is,

zoo elk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen