Conservatisme en orthodoxie - pagina 14

10 bied

ook

af,

nen

uit

nen

zich

men hun

al bestrijdt

één stuk

en willen

,

Meest

pogen.

wat

,

willen

zij

,

zijn ze

geen beginsel denken, dat niet het leven in

En

beheerscht.

uitingen

waaraan

slingeren,

daarom,

van

warsch

eeuw haar zonen

onze

dat

al zijn

doelloos

went, tasten ze

hun gang een vasten steun

die aan

naar een levensopvatting,

man-

Ze kun-

geheel.

kan geven en door de tooverkracht der eenheid de spierkracht van hun leven

Om

zich

dorst melden, het'

halfheid zondigt

ren

een verklaring, ,

.

.

.

Zegt

het

mij,

is

leven in zich

aan wat de

ziel

halfheid

door

eeuwige

bond.

Ware

die

longen

ze

gaat oefenen,

daar die volstrekte be-

:

ééne

die

O!

gedachte

had donkere

die

,

waarom hebben

hun

toen

ze

ziel

niet

aan het geleefd!

levensdeel gevallen, hoe zouden ze de

om

uitgezet,

Waarom

hen was karakter,

Bij

geen zweem, maar elk perk des levens

die

vlood ze

toch

van kracht, wier golving nog

Ze

Voor

missen

daar die onverdeelde toewij-

sluit:

had aangegrepen

eeuw hun

hebben

drinken!

van

daar die ongebroken eenheid,

heersching door een onwrikbaar geloof.

in

sna-

verre

meer geboeid wordt door de manlijke kracht, schitterde. Immers,

daar was juist wat ze zoeken:

doorbroken

,

het dan zoo wonder, dat

de geloofshelden der hervorming

van

ze

wondere bekoring op hen

blik al

en dus

niet.

wel niet door

hun aan denkkracht,

het

die in

,

dat

,

en de

die heel het

die

haar scheppen kunnen ze evenmin. faalt

het verleden allengs een

ding

om

een wegcijfering van het leven bleek.

veeleer

moed....

den

menschenhart

het

in

reuzenarbeid

dien

is

en wat zich nog aan

,

was een geestesrichting,

zelf

.

hun zoeken

al

niet

maar met zoo ruwe vingeren de teederste

,

breekt

stuk

En toch

Maar, helaas,

stijft.

heen bespeuren ze haar

schaduwen

,

natrilt in

...

levenslucht

frische

weg,

die

in

te

wondere eeuw

wat onze eeuw beweegt?

maar

kon het anders

bij

zoo klaar een schijnen van het licht? Neen, de lichtere scha-

duw van niet

thans,

verzoenen.

met het schemerlicht onzer eeuw

kan hen

om

Weer

moest de schaduw ginds Keer weder

,

keer weder

dat

volle

er te zwarter !

licht

om

vragen

ze,

al

gekleurd worden.

zoo roepen ze de tijden onzer va-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen