Conservatisme en orthodoxie - pagina 17

13 een zag

vriendenkring en men het in, dat voor

sympathie

noode

De band met

zijn?

was geen macht een

recht,

belijdenis van

was verbroken, er

het verleden

hem weer aan kon binden, niet te veel om niet te velen af te stooten, en daarom Zoo moest wilkeur gelden voor

tasten ging het aan.

ruwe werd een grens getrokken en op den

het

in

den dunk

af naar

der

die

mocht men eischen, op

Nu

zijn.

en verlegen vroeg de een den ander, wat belijdenis

is,

zou

het

willen

het uitwendig leven, geen band van

maar een band

kan,

volstaan

kerk had

een

niet

gis

meesten een maatstaf geëikt, die van

der

nu voortaan voor het recht op den eernaam van rechtzinnig zou Houdt »wat

beslissen.

men

hebt" was ook nu wel de leuze, die maar »wat men in Christus had" bleef voor

ophief,

gij

het hart onzeker en voor het denken onbeslist.

denken

werd zer

men voor

deinsde

,

waarheid terug, en

der

een beginselloos

»

drijf-

het door-

ongeveer"

stuk van hooge wijsheid boven de volstrektheid on-

als

vaderen

ligheid

beangst

beginselen

der

kracht

Voor de

Van toen

af

onderling

wantrouwen

bleef

men zweven

,

belemmerde

angstval-

belette

was men gedoemd

werkeloosheid

Tot

krachtsbetoon.

oppervlakte

—

schrede:

verkozen. elke

bij

vreezend

:

in

elk

de

het dompelen in

bij

En zoo, inwendig gedeeld, nu her-, en dan weer derwaarts slingerend, kon men geen stand houde diepte

vergaan.

te

den, veelmin een karakter toonen, dat den vijand eerbied af-

dwong. Neen, M. H.

stroom brak

los,

zijn golven,

en

den

,

ook langs dien weg

Ook daarin huisde geen

winning.

—

vloerde wateren,

nu

immer

men

feilde

we

het kabbelen van

reeds weer te stremmen, te

boeien

!

ter over-

De eens vastgevroren

een oogenblik hoorden

dien

golfslag voor

kracht.

Neen

Gel.

!

om

straks

niet de be-

maar de bruisende slroomen, dragen

leven,

brengen heil!

En zoo krankheid doel

ik,

staan ,

we dan

van

zelf

voor den derden vorm dier

die zich geleidelijk uit de laatste ontwikkelt

die slechts dat

behouden

willen,

:

hen be-

wat de vijand ons

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen