De Hollandsche gemeente te London in 1570/1 - pagina 36

438 werd door

Dit

oude

de,

partij

als

een openlijke beleediging aan haar

beschouwd,

adres

zoodat ze niet slechts dreigend en onstuimig bij het Consistorie voor Enghelrara in der bres sprong, maar ook niet schroomde openlijk van de «sla'vernije van het Coetus" te klagen, en zelfs zulk een

gisting

weeg bracht, dat

te

en complicen

tweedrachten

versameiden gelijk zij,

er bericht

versamelinghen

inkwam,

hoe »Saal, Dottignies

waeruyt vele twisten factiën en onder de gansche gemeente ontstonden, ende niet alleene hielden

,

,

deselve persone in de kercke

vertoonder.^,

maer ook buuten op

,

Sondaeghe avonds zeer

late selfe gesien

straat,

hadden."

Deze agitatie had echter een tegenovergestelde uitwerking. Nu vooral meende de Kerkeraad niet te mogen wijken, en ging diensvolgens reeds den 25ste" Februari tot de tweede voorstelling aan de gemeente over. De excommunicatie stond thans derhalve voor de deur. Het was het eenige waartoe de Kerkeiaad kon komen, zoo Enghelram weigerachtig bleef, het lioofd in den schoot te leggen. Nog eens beproefde men daarom alle middelen van overreding. Tot driemalen werd er een vergadering met de Diakenen gehouden. Een Commissie uit het Coetus had ten huize van Ds. A. Pouchel een ernstig onderhoud met den delinquent. Men verklaarde zich bereid zoo veel maar immer mogelijk hem toe te geven. Maar niets mocht baten. Onverzettelijk bleef Enghelram bij zijn weigering volharden en men was derhalve reeds bijeen gekom en om tot de excommunicatie over te gaan, toen op het onverwachts Enghellam deed, wat eens Ds. van Wingen had gedaan, een «brief van empêchement" ve rtoonen van de zijde des Bisschops. Ditmaal echter had de oude partij met deze » letteren van inhibitie" ,

,

,

Immers nadat beide partijen door den Cangehoord en de wederzijdsche processtukken onderzocht \a aren, werd

zich zelf den kuil gegraven. celier

het

Consistorie

doen

van

sistorie

volkomen

verklaren

ghelrani's

in

het

gelijk

gesteld en

openbare schuldbekentenis veroordeeld. ,

dat

brochure

Enghelram's

ze

strengste afgekeurd.

tot het

»de leer van de Overheid" gelijk die in En-

was uiteengezet,

weerspannig,

Enghelram

Wel moest het Con-

twistziek

Openlijk moest

van

bij

heeler harte

onwaardig

en

aannam, maar werd ten

gedrag

de belijdenis zijner schuld,

die door

den Cancelier was geredigeerd

ge-

met het ja-woord bevestigen, en zijn positie in de gemeente was hierdoor zoo pijnlijk geworden daj liij reeds den IQden April 1574 zijn attestatie van lidmaatschap opvroeg en Londen metter woon verli et om zich te Cantelberg te vestigen. Ook zijn proces bewees dus, hoe mo eilijk het in Jesus' Kerk is, moedig lijk

,

,

,

en onwrikbaar het lecht van waarheid en ord e te handhaven, te -

voelen,

maar des

moet dan

ook een vergelijking met het

heden ons doen ge -

hoezeer onze

lauwheid van geest door de

nooit- wij kende

dieper

liarding onzer vaderen wordt be.schaamd.

vo l-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen