Conservatisme en orthodoxie - pagina 13

—

9

meer nog,

het voortschrijden. Maar

voor zich

slechts

zoekt, niet

de

wijl

ziel die

het eeuwige

maar ook achter

uit,

zich terug

Ze keert zich niet slechts naar God, maar ook in God grijpt. dan al dat eeuwige achter ons niet Zij oorsprong. ligt haar rein, toch is het tastbaarder dan het eeuwige, dat voor

meer ons

ligt

,

en zoo gebeurt het ongemerkt

geboeid, voor het ander de oogen

vend, buiten

het

in

alleen

verleden

men door

het een

en, het leven uitdooDaarbij

komt

behoudzucht

dat ook bestaat,

weldadige geestesrichting, door den aard

een

als

—

diezelfde

de kerk van Christus

maar daar

sluit,

rust.

dat

,

der dingen noodwendig geeischt. Daar vormt ze op elk gebied niet licht des levens een werkelijke macht, wier steun men versmaadt,

meer daar

te

steeds

ze

geneigd bleek, stelligen

godsdienstzin tegen twijfelzucht te beschermen. lijker,

dan dat

heftige

bij

worsteling

Wat dan

natuur-

op godsdienstig gebied,

geestesrichting als bij felle bestoking van het Christendom, die bondgenoote wordt aangezocht en de kerk van Christus met

hoe uitmuntend op zichzelf ook, Welnu, voeg dan van haar doel.

zich in een spoor trekt, dat,

kerk

die

steeds

afleidt

die dubbele aanleiding pelijk

die

behoudzucht in het maatschap-

uit

den aard van ons volkskarakter niet, rust: let Maarbij vooral op den zijn

waarin het Christendom ook thans verwikkeld

feilen krijg,

en

daarbij

opwaakt

noode

:

en die vasthoudendheid, die de godsdienst nooit

leven,

verzaakt: vergeet dat

saam

—

immers ook

zult

gij

het gevaar niet

is

meer loochenen,

,

dat

de veerkracht van ons geloof door valsche behoudzucht dreigt ontzenuwd te worden, en niet minder, dat veel zich bij onze gelederen aansluit, dat niet met ons den zegepraal des Christen-

doms, maar

Ze

óf

wil

of behouden

nemen met

vorm M. H., wordt die krankheid openherstellen wat de vaderen bouwden,

drieërlei

Meest in baar.

den triomf der behoudzucht bedoelt.

slechts

dusver redde, of wel mindere dat men ons laat.

wat men

het

Die eersten,

al

zij,

tot

die het

oude

terugroepen, dwingen

vrede

eer-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen