Conservatisme en orthodoxie - pagina 19

45 en nimmer eindigende teleurstelling moest de vrucht onzer onbeslistheid zijn. liet gemis aan vastheid belette het overleg:

van

uitblijven

overleg

gemis aan beleid na

sleepte

En zoo

wie nog aan een andere mogelijkheid gedacht had.

werd voor enkelen een

het dan meestal gaat,.... toen

heid, wat voor allen noodzakelijk bleek

en het

,

wat men ons liet, begon gedragslijn Wat is, behouden, zelfs niet zóó als het dag

tot

dag van erger natuur wordt,

en systeem

maar

is,

dus

hebbelijk-

te

worden.

gelijk hel

het

is

als

behouden van

»

van

gemerkt,

peil

de wateren der behoudzucht daalden. Een

waartoe

en

zich:

werd spoedig van het tegendeel overtuigd,

het teruggaan

bij

het

tot hiertoe

en niet verder", was van dat oogenblik af ondenkbaar geworden. Eerst was de grens nog zwevend, nu zou ze door den vijand

«ongeveer",

bepaald worden. Het

een

lang gold

tijd

lijkheid

En nu ze

met het

ergens"

dan

oordeelt

,

niet

vervangen.

Gel.

zelf,

behoudzucht

of er geen oorzaak

,

gemengd, door het

nog was

op:

eens,

ze

als

ze

niet reeds? Wat zal vermomming afwerpend,

elke

om Nog

steeds

getemperd: en toch,

heilige

wat kwaads berokkende ze ons niet zijn,

is

haar gangen te bespieden.

in al

haar ware gedaante

in

heilige

de grensbepaling nog

dat bij

het was nu reeds met innerlijke noodzake-

door een »n

die valsche

trad

,

het dan openlijk

haar banier ontrolt, en de kerk van Christus het zinbeeld des levens afrukt

,

om

haar het teeken der versterving op het voor-

— De

hoofd

te

strijd

der geesten in de

drukken.

ken op deze aarde

te

uiterste zijner kracht

lijden zijn

ernstig.

lucht zijn,

doen

om

natrillen.

inspant

,

om

Wel

hevig moet de

zoo geweldige

Het

is,

schok-

of het verderf het

den zegen weer

te verderven,

waarmee de Heer ons had verrast. Want ja, de Heer heeft wonderen gedaan, Hij die machtig is, onze Heiland. Daar lag ze

,

de eens zoo bloeiende

het

scheen, in

een

doodenveld

de

Christus op aarde

vallei

des Christelijken

levens

dorre vlakte der woestijn verkeerd.

dan

een

,

zoo

Meer

akker des levens was de kerk van

geworden En

ziet,

de Heer ontfermt zich onzer:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen