De Hollandsche gemeente te London in 1570/1 - pagina 6

>

y.

:.;:aij '

138

Reeds in 1550 was het ^etal dezer ballingen te Londen zoozeer geklommen, dat de Engelsche regeering het oogenblik gekomen achtte zich hunner aan te trekkeji en bij Koninklijk decreet van Eduard VI den Poolschen Hervornier Ivan Lasky den last opdroeg, de Vlaamsche ,

;

vluchtelingen

tot een Avel*eordende gemeente te verbinden, die te zaam met de Waalsche en Italiaansche kerken te Londen aan zijn opper-

toezicht zou onderworpen zijn.

Uitstekend kweet a Lasco zich van die Koninklijke opdracht, en eer nog een jaar voorbij was, verblijdde onze Hollandsche gemeente zich reeds in een keurig geordend Kerkbestuur en in een niet minder keurig

bewerkt handboek voor den eeredienst, dat spoedig daarna door Utenhoven met een oorspronkelijke psalmberijming Averd verrijkt. Ongetwijfeld zou deze gemeente zich dan ook in heerlijken bloei hebben verheugd, zoo het Gode niet behaagd had reeds in 1553 haren Koninklijken Beschermer ten grave te doen dalen. Eduard de VI^ stieif en de ledige troon werd door de katholieke Koningin Maria,

de Gemalinne van Spaanschen Koning Fiiips, ingenomen, die dus èn krachtens haar katholiek geloof èn krachtens haar echtverbintenis met Fiiips geen oogen-

den

,

blik

het

voortbestaan

eener

Hollandsche

ballingen-gemeente

in

haai-

Koninklijke hoofdstad dulden kon. Plotseling

spatte dan liet groot e deel ook de gemeente uiteen. naar de schepen en zocht ontkoming bij Christiaan van Denemarken. En die het nog waagden achter te blijven moesten zich vluchtte

,

zoo

zorgvuldig voor het spionnenoog van Maria's inquisiteurs schuilhouden, dat er van een samenkomst der gemeente geen sprake meer kon zijn.

zijn

Haar kerk

in Austrinfriars

werd door Maria smadelijk in een magahaar kerkeraad ontbond zich en

voor marinescheepstuig veranderd

haar leeraars togen over

;

zee.

Eerst na Maria's dood en de troonsbestijging van Koningin Elisabeth

kwamen

onze ballingen weer uit hun schuilhoek te voorschijn, en schaarden dankbaar om Ds. Adriaan van Haemstede die op het eerste bericht hunner bevrijding uit Oost-Friesland naar hen was overgestoken. Toch

zich

,

,

hoe geschikt van Haemstede ook was

om

den lang bedrukten een wooid

troost en opbeuring toe te spreken, hij was niet de man om de ontbonden gemeente weer op de oude grondslagen te herstellen. Of Haemstede zelf met de gevoelens der Dooperschen behebt was, is nog

van

moeilijk te beslissen,

maar zeker

is

het, dat

hij,

te

Londen gekomen

de

,

onvoorzichtigheid beging, zich te eng aan de Dooperschen, die zich daar opiiielden

,

aan

te

sluiten en hierdoor in zeer ernstig geschil geraakte

met

ürindall, den Bisschop van Londen. Waarschijnlijk zou hierdoor de herstelling der

gemeente

zelfs

geheel mislukt zijn, zoo niet nog juist

bij tijds

en de Ouderling Utenhove uit Frankfort waren overgekomen, die èn door het gezag van hun vroegere ambtsbetrekking èn door Ds. Peter Delenus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen