Conservatisme en orthodoxie - pagina 20

,

16

beenderen waken op:

die

wonder

Zijn

—

baard!

deswege

we

te

len

door

nu,

ons

dien

de

het leven: weer

van

afwijzing

Weer

zegen, óns geschonken, en waarvan

verantwoordelijkheid

dien dreigen

rust,

Te verspelen door ons ongeloof:

verspelen.

halfheid.

ritselt

uitgestrekte

En op

Weer

weer wordt de naam des Heeren aangearm is weer aan de zijnen geopen-

klimt de lofzang op:

roepen.

een afschijnsel van het pinkster-

als

ons geslacht.

gaat over

verspe-

ontwikkeling: te verspelen door onze

we vorm

stellen

te

en wezen naast een, zoodat het

wezen zonder vorm doorvloeit en de vorm zonder wezen versteent.

Weer nemen we

den

tal

in

hunkeren de

en,

het gif in onze aderen op, en schei-

van secten krachtige elementen des levens naar

een

kracht

steun,

dien

Gideonsbende

der

breed onze gelederen,

zeer

God ons

die

versmadend, ontplooien

Het

nog

zoo:

is

blijft

de schijn

van

En komt

ook het steunsel onzer eenheid

rouwe

zijn

men

en gekrijt in nooit

in

zullen',

zijn

vrijbuiterij

den

voor

als

geweest.

eenheid bewaart, maar

wegvalt,....

Israëls legertente

straffeloos

we

zijn tegen-

eens de dag, dat met dien tegen-

stand

Gods

ons

dan het den vijand goeddunkt ons door

stand te vereenigen.

dat

uit

We

verwekt heeft,

straks verstuiven

de ure van scheiden komt, voor wie niet

niet langer

niet

uit.

,

heiligen

aardsche

dan krijg

o,

zal

dan

zal er

het blijken

voor de eere

rust ontheiligen kan.

Dan

zal

ons laatste erger dan ons eerste zijn, en de demon, dien

we

uitdreven, in den ledigen tempel wederkeeren, verzelschapt

van zeven andere geesten, boozer dan

hij

zelf.

Toch, daarom nog niet gewanhoopt, Gel. Wel dreigt dat gevaar,

maar onafwendbaar

Nog kan een

losbarsting

is

het niet, mits het besefd worde.

van

het

onweer zuivering van den

dampkring brengen. Nog kan de arm des Heeren naar voren

omkeeren, vastzetten,

gen

uit

die

dusver

en de

hun

behoudzucht

valsche in

steeds achter zich zagen: de onvasten

minnaars

uw

rust.

eigen

van een Scheidt

gij

roemloozen vrede opjaslechts van de valsche

hart, van de valsche behoudszucht

uw kerk, van de valsche behoudszucht in het leven. Houdt, niet wat u heeft, maar wat gij zelven hebt, en roemt in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen