O, God! wees mij zondaar genadig! - pagina 8

maar

ouderdom

in grijzen

een troon die

troonen van Europa overtreffend,

alle

vergaderde,

natiën zijn strijders

alle

uit

door

den cijns aller volkeren werd geschraagd, en door den herderop haar

staf die

En

toch,

noch

keren,

rustte,

noch

zie,

noch

grijsheid,

stralenkrans

heilige

die

Overweldigd

gehouden.

verre

den glans van het

in

die

blonk.

heilige

die cijns aller vol-

den

heeft

van

vijand

werd ook Rome's erve en de

oudste vorstentroon zonk weg.

Maar nu, was er, zoo vragen we, geen oorzaak? Wie noemt Napoleon zonder aan meineed zonder aan samenzwering en ,

Decembermoord te denken? Wie slaat de geschiedrolle van Rome's Stedehouders op, dat niet liet bloed der vaderen ons de

uil

Bartholomeusnacht

den

En daarom, uw

trekt?

ziel

Dat er een

geworden.

o Napoleon,

gij,

in het aangezicht

schavotpleinen

van

wel

ons

o Gekroonden!

val,

is

Rechter der vorsten

Vorst van Rome,

gij

en

springt,

de gru-

ijzingwekkend door de

uw

ons in

ten oordeel

hebt

leeft,

neerstorten

Qfetoond.

ook

Maar

het,

zijn

vorsten.

En nu, wat

tusschen

den

hoe

het u,

de

Volkeren

Europa's

zonden

hun

die

trof

tegenstelling

nestor van

met een kus des vredes

Europa's

Maar

Daar

schoot

de bliksemflits, brand.

in

staat

Zie,

want haar volkeren drinken elkanders

weenen en slachting, die

omgorden wat

zich

ziedende

we aanschouwen!

met een haat, Zie

die platgetreden akkers, die geplunderde,

roofgedierte het

witte

bloed.

Bij

om

en

hoe nooit de

nu[,

hoe betrok

en heel het hart van ons

gelaat,

galooze

heugt

kwam

droef bedekt Europa haar

natiën

wreedheid,

ons

onbewolkte hemel. Daar dreunde de donder-

niet eensklaps die slag.

tot

getuigde,

staatslieden

vrede der volkeren beter verzekerd was.

werelddeel

voor die volkeren

M. H.,

aanvang en het einde dezes jaars. Nog

dit jaar

want

oordeel,

dat

vrucht dragen in de zonden der

wat

hartebloed zak.

,

de

Wat weêr-

monsterachtige

die vernielde vlekken,

rookende steden, dat

het aas van menschenlijken zich vergaderend

roodgeverwd met der strijderen jammer is te afschuwelijk, zóó hebben

sneeuwkleed

God'

die

zelfs

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen