Het modernisme - pagina 34

:

36

hun dagen

ten of eenzaam

den pas gesloten echt

dien drang

—

Zij

zich

een

mogen

Zij

God

Wat

hebben.

of,

,

ze

niets,

liier

beminnen

is

meenen toch een

zij

wel niets dan het ze

reflex

dwepen, ze aanbidden.

het u niet toegeven, dat die Godsidé niet werkelijk

Ze kunnen

Om

zijn.

..

naar nieuwste inventie, den eeuwigen

van hun eigen zielsbeeld, maar toch,

zou

,/heiligheid".

de

hier

is

met geleende klank God, of naar

de naam zegt

noemen,

te

u dan het beeld van der Mo-

dat

dat beeld dan

eigen trant het Alwezen

Kosmos

dat

van eeuwig-schoone Liefde, maar

beeld

dat de kracht der existentie, mist.

ontbonden voor den rechter

Ze hebben behoefte aan aanbidding en scheppen

dernen Godsidé. in

of

slijten

'*).

schijn

van wezen te onderscheiden

der

hiervoor

ontsluiten

God

zoo de Levende

kunnen,

de geestes-

en dan eerst zou zich hun oog

iUusie onmachtig,

toestand

is

zich

zeK hun

openbaarde en voor Zijn verheven majesteit hun schijnbeeld ver-

dween

En

^^).

hoe we

vraagt ge,

kunnen, wat

bij

onze Godsaanbidding

dit beslissen

Op

ander terrein

hier keur voor schijn wezen biedt?

en in moediger eeuw zou de Palatijnsche Catecheet, wie dat vroeg

kortweg hebben terecht gezet met „een anderen

in zijn

God

te versieren, d.

i.

Woord geopenbaard

ik weet,

men

te verzinnen,

heeft,

gestreden.

dernacht

Op

het glacis

is

hij

dat hart, voller dan

het zelf dien

Welnu, ge kent

Het

maar men

En

van

zelf

allen

twijfelt.

wat

is

schijnt

zijn

Ham-

nu de

nu Horatio

:

//Stay,

te

mid-

de pas gestorven ko-

Horatio,

Hamlet,

allen

wei-

proef, die allen onmiddel-

voor den geest komt?

schijnt de Geest, en Bernardo roept //See,

zegt

mij

menschenhar-

van Elseneur's veste verschijnt

een geestesgestalte.

eerst geloof.

die

Ook

daarin wordt de strijd tusschen schijn en werkelijkheid

ning te zijn; geren

Maar

er

in zijne scheppingen uitkomt.

Ook

let.

dan die zich

afgoderij"'*^).

niet sterven kan, zoolang

ten kloppen, wijl de eisch van

kent,

is

buigt thans eer voor Shakespere.

groot, de dichter die

lijk,

zijn snijdend conscientiewoord

it

Hoor, daar

stalks

ver-

away," en wat

Ghost! speak, speak, I charge thee, speak!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen