O, God! wees mij zondaar genadig! - pagina 9

twee

nooit

moordend

volkeren met het

maclilige

Waar

elkanders ingewand gewroet!

staal

het einde zijn?

zal

in

Ziet,

ware het nog niet genoeg, steekt een nieuw onweder uit naar het Oosten drijvend, en kondigt nu reeds het Noorden op een nieuwe worsteling zich uit Rusland aan, zoodra deze zal als

,

beslecht

Neen,

zijn.

deze plaats

spreek

,

allerminst in

volkeren gaat het aan

is

door

aller

strij-

Europa's

dat twee harer zusteren elkaar

moordend

het leven aller natiën

In

de stoot

trilt

Verbroken

verstoord aller ruste, aller vastheid onze-

Macht gaat

een vraagstuk geworden.

voortbestaan

Men kent geen

boven recht, geweld boven bilRjkheid. noch vijand meer. De vroedsten

zelfs zijn

een chaos saraengeworpen liggen

in

der

Al

ontzettende opeenbotsing gegeven.

zoo

evenwicht,

aller

ker,

,

keel grepen.

de

na,

over één

natiën of den kolossus uit het Noorden.

dende

bij

allerminst aan

deze ure,

van een oordeel

ik

al

vriend

radeloos geworden en

Europa's volkeren neer.

was er geen oorzaak ? Denk u naast Europa de andere werelddeelen, en immers als een koninginne heerschend over haar zusteren treedt Europa voor u op. Azië Afrika leggen den scepter neer, waar zij dien opneemt. eri Maar ook hier vraag

Aan

Europa's

ik

volkeren

:

gaf

God den schoonsten

de

aanleg,

Bovenal. Europa werd

grootste veerkracht, den diepsten geest.

gedoopt, de Zone Gods sloeg in ons werelddeel zijn tente op,

en met dien Christus scheen ons pen:

vrijheid,

van

verwierp

zijns

zijn

be-

Heeren, maar dat uitverkoren,

Maker

vergeten,

den

sints Frankrijks omwenteling

Heiland

Christus

en zocht tot

woord

zijn

hoeksteen, tot

bestek,

nieuwen, en «godsdienstloos de staat" staatslieden

te

welfden

maken.

O!

bijna

zijn

zonder Gods gezag zijn

tot

scheen

statenbouw

bouw

tot

te ver-

wachtwoord die

de bogen, reeds glansden de

zich

zijner

voltooid,

tinnen, de

het'dan nu eens-

werd reeds aangedragen, en waggelen ging en van de vier hoeken des winds ineenzegt mij, o Natiën van Europa, spreekt ook uw jammer

kroonlijst

stort,

toegewor-

zijn

dorst

cement, zonder

klaps

te

de os kent

God gezegend Euroop'

zonder den

reeds

ding

alle

En nu,

en eer!

en de ezel de kribbe

zitter

dat

macht

als

—

dan niet van

!

een

Rechter der volkeren

die

nog

leeft?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen