Tweede zestal leerredenen - pagina 113

Want

zal

ik

uitroepen:

hebben

M. H.

bij

al

Naam

des Heeren

XXXII: Sa,

Deut.

Steeds

den

Hij is de Rotssteen. 4a.

het wisselende van dit

aardsche leven de blijvende rotsgevaarten

een heilige

bekoring gehad voor het menschelijk hart.

Ze stortten

door de peilers van graniet, waarmee ze wortelen

in

het hart der aarde, door de vastheid van hun ingewand

en de ongedeerdheid hunner lendenen, een gevoel van het

eeuwige

in onze

uit

verliezen in

dreigt te

wat komt en

al

die

der natuur. huilen

hun

gaat.

rotsgevaarten.

,

Laat

Zij

ziel,

die

gedurig zich zelve

de nooit rustende wisseling van

Immers, bleven,

wat ook wegviel niet die reuzenscheppingen ,

de hagelslag kletteren,

om hun kruin, fier woede der elementen tarten. Al

de wolken losbranden

spitse

die

het aardrijk en kromt het zijn rug, steenlast

om

blijft

beeft

dien loggen

af te werpen, niet de rotssteen verliest zijn

evenwicht stil

de stormen

houde

,

maar als

buigt de aardkorst

voorheen.

weer

in, tot

ze zich

Geslachten gaan aanzijn voet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen