Het modernisme - pagina 22

24

vorm

fluks

een

geheel nieuwen

kocht

men

dien dwazen

ling.

En

toen nu het spierloos geraamte van weleer niet meer

en

voldeed,

waan

nieuw

het

opging, stierf de smaak

loste

getooverde

als

van

eisch

zich

staatsstudie

alle

met grievende

in

teleurstel-

een luchtverheveling

weg voor de gedachtenwereld van het hoo-

den

voor

ger volksleven,

de rots te slaan, toen be-

uit

al te bitter

al

en volksroeping, en

recht

meer op

in het realistisch vraag-

van kapitaal en arbeid, van omzet en verbruik.

stuk

Dan,

Natuurstudie

de

verworven

ons

in

eeuw een

heeft zich in onze

menschelijk

plaats

nog steeds was

die haar

leven,

^^)

Ze bereikte in haar vlucht een dusver ongekende hoogte

misgund.

en dwong ons door haar rijke uitkomsten eerbied en bewondering

Toch doolt wie waant, dat daardoor ónze heerschappij over

af.

natuur

de

De

Integendeel.

uitgebreid.

is

zoekingen, de machtigste uitvindingen in het

van

haar

speelt

ten

aan

onze liefde,

is

als

maar

in ons

hart

om

tastbare,

was

Kerk

de

En

zinnen.

af.

Ze

Zij

haar

haar

nu,

zij

waterspiegel

onder de ijskorst taal.

Ge kondt

liet.

sprak.

Het was

teloos

om u

te

is

haar krach-

liet

de zichtbare,

niet in

gestremd,

uw

ernst

de

is

zij

^^)

blik.

in de

hand

ge-

en toen was de

weggevloten.

maar

Weidsch,

maar

Deftig,

onbezield

haar

leven.

levensfrischheid op

opnemen,

\vat ze

u

haar toe-

gekunsteld voor taal van het hart, te gedach-

het hoofd te voeden.

ten laatste was

boeit en

door die krachten te heerschen

Haar binnentredend, was het of ge drempel

zich

zelve heeft dat reahsme

was haar

Eerst

levensstroom zinledig

men

en scherpt dus mee voor het realisme onzen

Eindelijk,

werkt.

en

juist

menschelijk leven!

natuur

Over haar spreekt men, voor

haar slooft

meesteresse met

ontbinden,

en lucht

licht

hebben niet ons over de natuur, maar, omgekeerd, de

over ons oppermachtig gemaakt.

onder-

gewichtigste rijk

Eerst ging

men

er nog,

maar

het er niet meer uit te houden, en de Génestet

heeft het wel goed gezegd

:

//Geef mij natuur en waarheid weer,"

was de korte verzuchting, die onder de lange gebeden vaak het vurigst werd geslaakt.

^^)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen