Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Tweede zestal leerredenen - pagina 125

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Tweede zestal leerredenen - pagina 125

2 minuten leestijd

DE HEERE ONZE ROTSSTEEN.

Geen wet der natuur

ivoog.

geen wet van

hem meer geheiligd,

door

die

meer geëerbiedigd

het voorgeslacht die

wordt. Alles lost zich op

ontbindt zich

alles

,

123

en niet lang

,

of tot een puinhoop, ineengeworpen

meer,

liggen

al

de brokstukken van het men^chelijk leven, ja vertreden

en verbrijzeld

eeuwen lang het

wat

al

loven van ons menschelijk hart

is

lieven en het

En

geweest.

gij

,

ge

meendet althans voor u zelf nog vast te staan. Maar neen, ge leeft te midden dier afbrokkeling en onttakeling, en die algemeene onvastheid maakt u zelf onvast. Ge gelooft nog,...

uw geloof wegmol-

maar toch

het

men in uw

hand. Ge wilt handelen naar beginselen

ook

of de elementen van

is,

door

bestreden,

ieder

mijnen voet?

weinigen bespot

niet

Maar hoe, zoo vraagt ge, voor

moeten, dat

zwijken

wegbrokkelen? dan

in

niet

dit

in

uw

der

,

om

W

en

heeft die beginselen,

alles

i

zij

in

denken,

grillig

Hém,

gegrond

,

ligt

de

Rots

de wor-

de wortel van het «Recht."

Sinai's

a a rh e

in het

maar

zijn die beginselen

Hoort het, hoe van

hart be-

en toch

mijn broeder, want niet

niet

hart,

«Waarheid'^

uitgaat en zijn

de veer-

O, als het zoo stormt in het hart,

leven,

trillend

al

en mijn arm

vastheid vraagt

gewanhoopt,

warrelend

der eeuwen tel

niet

meer

dan een doelloos gissen, een

Zal

kracht mijns geloofs verteren,

neen,

maar

worden.

er dan geen vastheid

is

onzeker tasten, een roepen zonder hope,

voelt

,

begeven u, nu ze door niemand beleden, door

zij

bergkruin het

Recht Gods

mensch hebben den mensch gevormd.

d spreekt. Neen, niet de

Al wierden ze ook van allen verlaten, nogtans zouden ze onwrikbaar staan

het

moede hoofd

der dingen nog

!

in

Hem.

Al

ziet

niet, toch is

En daarom, opgebeurd bodem

ge den eeuwigen hij

er,

toch breidt

hij

zich

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1871

Abraham Kuyper Collection | 213 Pagina's

Tweede zestal leerredenen - pagina 125

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1871

Abraham Kuyper Collection | 213 Pagina's