Het modernisme - pagina 63

05 vorm

ten

andere,

het dualisme,

beginsel

opheft.

Hij

en

handhaaft, in

spiritualisme,

denkstroom gevloeid

wiens geest een eigen

uit

met

wetenschap

van

is,

uu reeds

die

wateren

bevruchtende

zijn

tweelingbroeder van

besprotnt.

geen theologische, maar een wereldschool. Zijn beginsel

is

meer dan theologisch. treden

de

ijlheid

die signatuur

juist terug.

tot

deze drievoudige stof

en

geest,

dan

wijzen,

te

van

dat tegenover

vol,

zijn

Maar ook afgescheiden hiervan meen stelling: lo. De H. Schrift plaatst

vi'ij

aan

die zijn op-

niet,

zij

ik

school

kosmologisch

is

Die Weltalter^ Lichtstrahlen aus

ders V/erke, Erlangen 1868, geeft

tusschen

de gevaarlijke

ik

van Rome, toch houd

elk gebied

Zijn

het modernisme, zich geen beter tegenwicht denken laat.

van

iiofioiann,

Reeds

Al misken

in de richting

heeft,

het

een reusachtige persoonlijkheid,

is

in

von Vaa-

F.

persoonlijkheid

ik recht

hebben

te

zich boven den strijd

door den oorsprong van beider uiteengaan, eerst

opstanding op te heffen.

Jezus'

2.

De Kerk

heeft

realisme der Schrift in de vorige eeuw al meer geignoreerd, en zich ten

dit

laatste spiritualistisch er tegengekant.

men

gepoogd

herstellen,

te

opoffering van de 4».

der.

eischen

Het dus verbroken evenwicht heeft

'óo.

door het realisme der wereld te huwen, met

des geestes.

Die eischen van den geest,

Van

het won-

hier loochening van

dien drang naar evenwicht gevoegd,

bij

postuleeren terugkeer naar het realisme der Schrift.

Het optreden van het Modernisme was

--)

niet in, dat intellectuëele

dwaling wel

als

wend, maar nooit oorzaak van zedelijke achterlijkheid

onhoudbaar was, dan was het nog gebi'ek

delijk

te

Door omgekeerd die

intellectuëele

tuchtigen, te handelen.

Toegestemd dus

Door

vorm verouderd

In dezen eersten mistred over den Tijdgeest.

Of

intellectualistisch

ligt

liever,

plicht geweest,

zijn

eerst toe te geven: is",

om met

heeft het de

„Gij

intellec-

eerst het ze-

daarna dien intellectuëelen vorm

gewekt, en zijn recht verbeurd

meer

is.

dat de vorm van het godsdienstig en zedelijk leven

zijn stelling,

tueel

Het zag

zedelijk machteloos.

verontschuldiging wordt voorge-

wijzigen.

te

hebt recht, dat

conscientie gesust, niet

zedelijke meerderheid op te ti'eden.

de verklaring van zijn machteloosheid tegenhet was geen mistred,

dan ethisch streven,

maar gevolg van het

dat aan het Modernisme ge-

boorte gaf. ^^)

den.

De strijd tegen het wonder kan alleen uit dit oogpunt begrepen worMen heeft de menschheid gefascineerd met de tooverfomiule „Voor :

natuurlijke en geestelijke wetenschappen geldt één methode, de empirische,

één wet, die der causaliteit".

Deze

stelling

is

onhoudbaar,

wijl

ze,

of stof

en geest in hun tegenwoordige apparitie, als haiinonisch denkt, of identificeert, d.

w.

als

z.

den geest opheft. Hiertegen echter getuigt zoowel de empirie des levens

het getuigenis der conscientiën. Stof en geest hebben een eigen levenssfeer

en elke conclusie van de ééne tot de andere Eerst

waar

dit

is

derhalve een salto mortale.

erkend wordt, kan de bloei der natuurwetenschappen

5

als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen