Het modernisme - pagina 70

72 schoon

scheepke

getuigde

der

moderne zonde-theorie

onverbiddelijk;

stuk

geen christelijke

idé.

slaat.

De

4*)

Ze

in infinitum" is een heidensche

„progressus

denkbeeld van zaligheid,

het

sluit

d.

i.,

,

naar de schoone etymologie

van ons hollandsch woord, de voltooiing van het geluk, den heiligen adel van het Ze

buiten zijn levenssfeer.

ziet

uit

^).

Ze miskent

wijl het dorst naar het ideaal onderstelt,

ideaal,

niet

minder het eenvoudig gegeven der we-

tenschap voorbij, dat een eeuwig loopen naar een oneindig ver gelegen doel,

u

van

doel

dit

komt,

men

als

er in gezet is, en dat, wijl

Christus

spreekt

dit

waarnaar de dorst eerst

een realiteit,

als

maar

voorafgaat, geen koortsachtig jagen, geeft.

Hiertegenover staat de

even ver verwijderd houdt.

steeds

van het ideaal,

idé

Chi'istelijke

kalme eindelooze verzadiging

Ik ben niet slechts de waarheid en

aldus uit:

maar ook de weg. De heidensche idé der verzoening

aan den dorst de eeuwige vervulling

slechts

het leven, *9)

een

Chi'istelijke

plotseling gezaligd

is

een allengs gelouterd worden.

diepte van onzen dood wordt geworpen. Dit

nu

uitgesproken. Eerst

positie ontegenzeggelijk

daad

door een

dat

zijn,

ligt in

Gods

De

in de

Eeethovens muziekale com-

het een neerdalen naar de diepte

is

in dof en plechtig toongeluid, tot het is of de afgrond zich opent, om, dieper

dan de

ziel dit

kan, de smart der ziel te beweenen, en dan gaat het plotseling

een

„attacca subito" in de hoogste, fijnste toonen over,

van

heilige

klanken over elkander u tegem'ollen,

nagalmend,

dat

ze

u brengen

Beethoven deze compositie maakte, bedoelt dus onbewust

heeft

genomen

,

in

schepping

zijn

Het

£cr£(r3-e

De

ring toe. is

Men

Beethoven"

is

p. 282,

woorden

varianten, bij 1 Petr. 1

:

in

de

V

:

48, laat

„Ausgewahlte 18.

geen andere verkla-

16 takijk, ontbreken hier geheel. TIvkt^i ;

de

vorm van het futurum daar-

de imperatief die den geëischten toestand, die nog niet intrad, als op stelt.

WiNER,

Gramm

des Neut. Sprachid. De geciteerde

in de verklaring van dezen Imp. fut. hoogst onvolledig. zijn uit

den Faust aan

het slot der eerste acte.

„Das Doppelreich, das grosse, sich 51)

waarop

Beethoven

en zonder het zelf te weten

ed. Breikopf u. Hartel, p.

clv ófidg riXdoi, Matth.

eenmaal voldongen, voor oogen is

,

vindt het

de ünperatief van het wordende proces

entegen

er

maar vond

,

verheerlijkte.

L. v.

geheel anders.

de toonenwereld de Christelijke idé der verzoening

die hij daar niet zocht

Lieder von ^)

uit

iets

met

stroom

der verlossing

het hallel

Gellert's Busslied,

den Hooge.

uit

als een

die

Opmerkelijk

is

de

dernisme hierbij doorUep. geven. Dit stond vast.

1) „Zalig'

Letterlijk staat

bereiten!"...

dubbele phase, die de historiographie van het Mo-

De

historie

moest hun aprioristische idé getuigenis

Zoolang nu de authenticiteit der bronnen hun nog te

beteekende oorspionkelük ,vol"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen