Het modernisme - pagina 24

26 wereld

weer verfrischt en verkwikt ware met dat goddelijk realisme,

Woords

dat in de Vleeschwording des

Wonder

het

heerlijk ontplooit in

het graf!

uit

weg,

juist

het

Maar

-^)

en

lichamelijk

ernstig pogen voegt,

te

striemen,

om

daardoor zijns

onze

fier

meest

het

en moedig,

eeuw

schuldige

haar hoogheid en zocht in vergelijk

heil.

dernisme tot onze eeuw sprak: //Voorzeker,

Met u

dat realisme

gelijk het

aangezicht

in het

te verzekeren over

boog het Modernisme veeleer de knie voor

haar zondig streven,

rispelijk.

men

ondanks op

een zedelijk overwicht

zich

van den Christus

verrijzen

In stede toch van

bij

uitgesproken, juist in

en zijn luister zoo vol-

van meet af brak

helaas,

geraakte

standpunt.

valsche

ligt

levensader trillen doet,

zijn

ook

wil

Het was

uw

Mo-

of het

realisme

is

onbe-

van hartstocht naar werkelijkheid

ik

zingen. Alleen, machtige Gebiedster! geef als loon voor die knie-

dan ook mijn idealen

buiging

En

rijksgebied een

troon."

zoo toog dan het Modernisme aan zijn reuzeutaak

En

onze

dat

ze

eeuw zou

den

dit

leven

onheilig

nisme aanvaard.

maar

volgen,

geen

voet

Daar

!

met het onmogelijk beding, op

behoefde

oogenblik

dezen zichtbaren bodem en

men En

lichten van

te

den grond voor het heilige haar

Door eigen

het Moder-

dien eisch heeft

wees.

geestelijke

engte

verblinding in de

gedreven, bukte het voor zijn harde gebiedster, en gaf haar schuwelijk

ultimatum

voor

den

hemel,

ïoe,

dat

de

de bij

studie

dat

besloot

toe.

maar

studie

van

het

mocht,

en

Het

gaf toe,

men

der natuur leidsvrouw zijn

deze er

dus

en

des

Geestes.

andere

die

geen

nog van supranaturalisme voor

dat

allereerst voor deze aarde

Koninkrijk

tusschen

strijd

wijken toe,

^")

waren de onzienlijke dingen. Daarheen zou het opleiden.

boven

in

uw

in

wonder

dézen stand der dingen, die

,

zijn.

toe

deze

zijn,

ze uit den mensch,

worden, en, zou er nog

,

bij

dat

nooit

Het

gaf

een blaam in zich

geen echte zoon van

onze eeuw dulden mocht. Ja, het gaf eindelijk toe, dat,

Godskeunis

leven,

ook

moest

wereld

te spreken

moest

Het gaf

kon

af-

niet te veel

gelijk hij

is,

zou er

verklaard moest

een Christendom gelden, dit

zijn

abso-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen