Het modernisme - pagina 27

,

29 bewonderden, en beider noodzakelijkheid inzagen, maar moet

ook hierin

dat de

Modernisme

de gelijkheid van

Morgana

en

blijken

ontzegd moet worden aan de

realiteit

ge-

stalten die het ons toont. „Ook reeds

het Modernisme ontbloot van werkelijkheid!" Mij dunkt,

het snel verloop, dat het in zoo korte jaren nam, schij nt dat

Of wie zag

oordeel te wettigen. al

het Modernisme in zijn vaart door

de bochten van zijn stroombed lieenschieten,

Leuore

uit Bürger's

Todte]i reiten

het woord

kwam: „Hurrah!

voor den geest

niet

schnell, graut

hem

da1<

die

Liebchen auch für Todten?"* Immers

ook Burger 's Lenore bedoelt met »die Todten" slechts het valsch dat

ideale,

bij

wordt

lijkheid

innerlijken tweestrijd door de rauwe werke-

zijn

verteerd.

„Hurrah! die Todten reiten schnell!"

dus de toon van het ijzingwekkend maatgezang, waarmee het en onwezenlijke zich

beweegt

wezenlijk bestand

wat

schaduw",

werd aan

ons leven

ten

dende

symbool.

voortgang

oorden

alle

Juist

daarentegen

is

tegenover is

der

de

de traag-

onder de

«Daarhenen

geworden.

spreekwoordelijk

zelfs

lieeft,

ijle

oplossing voort-

zijn

schaduwen

Die vlugheid der

^^),

heid van

eeuwen door naar

alle

is

volkeren

vhegend

als

een

aarde der broosheid van

de schier niet schrij-

trage,

het vast,

zich

nooit

verlooche-

nend

kenmerk van dat eeuwig-Goddelijke, dat wezenlijk bestand

heeft,

en

blijft.

goddelijk

Of

heeft

gezongen:

is

reicht,

und von

Zeiten Minuten, Tage, Jahren streicht" heeft

korn"

men

Modernen

? "^)

der grossen Schuld der

Maar nu,

wat, zoo vraag

Den

bouwmeester

van

Crystall-Palace, ja

von Steinbach verre achter zich latend, hebben onze als

in een

oogwenk des

tij ds

een heerlijken tempel op-

getrokken,

waartoe nog wel de grondstof eerst bereid moest en

elk terrein

des

alle

wat

Modernisme van dat „Sandkorn für Sand-

het

gezien?

ooit

een Er win

bij

al

„Der zu dem Ban der Ewigkeiten zwar

Sandkorn nur für Sandkorn

ik,

waarheid van

Schiller niet naar

levens

met

zijn

die,

gewelven dekkend, ruimte voor

volkeren bieden zou. Zie, vijftien jaren, langer

is

het nog niet,

dat het zijn anoniem karakter varen het, en toch hoort

men nu

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen