O, God! wees mij zondaar genadig! - pagina 11

9 een

waarin

beter

is

streven

en dat een oogenblik ons

sprak,

ook dat werd ontsierd door ongeestelijkheid en

troosten kon,

in praalzucht ontaard!

ten slotte

En wederom zeg ik: is er geen oorzaak? Ook onze eeuw was van God uitverkoren, met wondere kracht van licht en door

leven

genade

zijn

kerkvergadering

heeft

menscli zich

God

als.

mannen onzer

de

eeuw

wierook voor

diktet,

badt

en

uw

dan

zelf

God God

een

er

uw

was,

zoo vraag

God aan

als

uw

geniën

zangeressen

als

zelf te

zijt

))Gij

hebt

gij

onze

o,

bidden?

te

Of was het

eigen zelfgenoegzaamheid prestrooidet,

godinnen

uw

kunstenaars aan-

eerdet?

Wat

anders

om

zoo

bepalen, wie Hij zijn zou, wat Hij

O! dat geduchte woord

vermocht, hoever Hij gelden zou? Ezechiël:

ik,

sprak in dat hoovaardig streven,

te zijn,

een

dat

der eere, en

dan nog eens de oude zonde ver-

zooals ge

vergoding,

gC'Sn

in het gestoelte

Rome's

In

hebben dien grijsaard bespot, bewat,

eeuw! dan anders gedaan, nieuwd, om den mensch

zie!

eeuw het aanschouwd,

onze

heeft gezet

Maar

belachen.

klaagd,

Maar nu,

begiftigd.

mensch en en

Ik

ben uw

God,^'

uit

dat

woord hadt ge leugen geheeten, en daarom. Eeuw der wuftheid, Eeuw der hoovaardij! nu ge met geschonden gelaat in uw schande ter neder ligt, wordt ge uws ondanks boetgezant voor dien God, dien gij terug woudt dringen, en uw smaad getuigt

het

ook

dat

ons,

de

Rechter der eeuwen nog

leeft.'

Och, mochten

we voor

het minst zwijgen van ons eigen va-

derland,

maar

tastbaar,

om

zonder nieuwe schuld

We

hebben,

is

zoo.

helaas!

ook daarover

het oordeel Gods te worden miskend. Het

is

te

ook na onze vernedering

in het

begin

dezer eeuw, jaren van voorspoed gekend, toen de volkskracht zich ontwikkelde,

en

mild de bronnen van volksbestaan vloeiden,

ons staatkundig

leven,

zoo

het

met vaste liand

scheen,

geleid werd.

Maar wie

van

nog in het heden terugvindt? Onze groote weggenomen, of klein geworden, of staan aan

blij

mannen

geluk zijn

is

er,

zoo vraag ik

,

die die trekken

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen