Het modernisme - pagina 46

:

48 wezen.

keur genomen, raaar moet voortvloeien uit haar

dus niet blijven wat ze thans

is

Ze mag

een toevallig saamgehouden bond,

:

voor wier ledenrecht slechts het verleden of de traagheid van beweging

Ze mag noch vervloeien in de maatschappijn noch

beslist.

met het „Nut^'

Ze mag niet slechts

wit beoogen.

eenzelfde

wat ook onder Buddha's of Confucius' volgers denkbaar

moet

een

Hoe

scheidt.

zeggen

Een

:

Nut? Een Een

uw

vereeniging van wie Jezus als

reeds

!

Dat belijden reeds

Om

//Confessie^'.

.

onder-

huldigen

.

.

wees op

.

zelfs

ook

Wat

!

dan?

zich de holheid zijner

en

een //Confessie!"...

Maar met dien terugkeer

dan het

Bovendien, dat deed

Brahmin

het Modernisme

en

en dan ons Israël?

.

ideaal

phrasen, wordt zich zijn armoe bewust

het komeu.

.

niet allen!

reeds een enkele

schaamt

maar

is,

alles

Vereeniging

zedelijk-godsdienstige

Israëliet,

dit

het Modernisme dit pleit beslechten? Zal het

vereeniging voor Godsvereering

hoede!

menig

O

nu

zal

van

hebben, die haar

aard

eigen

zijn

eigen

met ons om een

roejjt

Natuurlijk, daartoe moest

tot het eens verworpene

ook de onmacht van het Modernisme, althans

om

is

dan

ons een Kerk te

geven, naar den eisch van recht beteekend. Immers, dit voelt ieder

de idé van /^een het Modernisme niet

Kerk met Confessie" ze vloekt

zijn, wijl

aan eigen voorraadschuur, maar

der orthodoxe idéën ontleend

met

kan nooit product van

zijn beginsel,

en wierd dus

aan de welgevulde schatkamer

^^).

Zoo vonden we het dan M. H. Waar we ook het peillood wierpen, steeds zonk realiteit

de

de

bodem

der realiteit voor ons weg.

van

geen werkelijk

's

menschen leven bedreigd, onwerkelijk de zonde,

ideaal,

geen echte

historie,

geen ware

proefhoudend dogma, en een werkelijke kerk

vonden

we

wel

de

wortel der wezenheid

aanvang blijf bij

Geen

Gods, geen werkelijk gebed, geen werkelijk Godsbestuur,

realiteit

alles

uit-

zei

:

niet.

critiek,

:

dit

namen, wel de schaduwen, maar den

En

toch, ik herhaal,

wat

ik in

weggewenscht had ik daarom het Modernisme

mijn beweren

geen

Van

evenmin.

In een kerk,

gelijk de

niet.

den Ik

onze eenmaal was,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen