Tweede zestal leerredenen - pagina 45

43

RUST DER ZIEL BIJ DE ONRUST DER TIJDEN. »

Daarom

aarde

zullen wij niet vreezen,

al

veranderde de

en al werden de bergen verzet in

haar plaats

het hart der zeeën. laat ze beroerd

»Laat hare wateren bruisen,

wor-

den, laat de bergen daveren

—

Selah

Maar weer haar

dat

zegt mijn ziel."

de

grijpt angst

ziel

tegen

rijk,

die

worden

,

Jeruzalem bezwijken

leven wordt afgesneden

de

zich

»

met jubel

ziel

Neen

haar roepen,

en

strijd.

de gemeente vertreden de stroom van haar

als

,

Maar hoor, nog eens verheft

?

uit

bange vreeze.

die

niet verdorsten zal ze

,

is

Gods gaat de

stad

het Godsrijk onderliggen,

Zal

aan. Jerusalem heeft

Voor het Godsrijk

Hefde.

tegen

—

ruste

,

de stad Gods,

maar

door beekjes der rivier verblijd worden.

»God

in het

is

midden van haar,

dies zal

zij

niet

wankelen.

Heidenen raasden, de koningrijken bewogen

»Ziet, de

zich;

maar

»Hij verhief Zijn stem, de aarde versmolt.

»Hef dan het lied des gejuichs aan, want de Heer der heirscharen is met van Jakob

is

Maar toch ook krijg zal

ons een hoog vertrek.

mensch

is

o

Jerusalem,

ons,

de

God

Selah."

En nu, de

de psalmist.

woedt het bloed stroomt. Zal er geen einde komen, ,

er geen uitkomst

woeden?

En weer

vertroosting, en

nu

zijn,

en

gaat in

niet

meer

de

hem

gruwel uit

de

teugelloos

geest der

verschrikt, roept hij de

bewoners dezer aarde op: »dat ze toch zullen komen en

tot

Hem

opzien, die

wel de verwoestingen aanricht,

»maar

die

straks ook

weer den vrede brengt,

als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen