Het modernisme - pagina 15

17 het Modernisme reeds, maar ook

met

der

noodzakelijklieid

die

den

in

zich

zoo beweerde ik, vertoont dat het naar vaste wet

gelijkheid,

luchtspiegeling

het

liierin,

geestelijken

dampkring

ver-

toonen moest. Alleen de argelooze eenvoud, die alle geschiedenis in een versmelt,

spel

zijn geboorte gaf,

Modernisme

lot-

moedwil het

slechts gril of

kan nog meenen, dat

en dat, zoo slechts Pierson niet gespro-

ken of Opzoomer gezwegen had, er nooit een Modernisme ten onzent zou

Reeds de enkele opmerking, dat het in Noord

zijn ontstaan.

en Zuid, hier en in gindsche werelddeelen, zich schier gelijktijdig vertoonde, maakt zulk een meening volstrekt onhoudbaar, en het

minder onloochenbaar

niet

Alpenland

in het in

Baur,

zijn

Amerika en aan de Kaap op een

gebiedend

schier in eenzelfde de-

dat het

feit,

cennie alom zijn Apostelen opriep,

Duitschland

in

Eenan

zijn

te

men door

noodzakelijkheid, dan dat

bloot van luim of opzet te droomen,

Parker

zijn

zag optreden, wijst te

Colenso

zijn

innerlijke

Strauss,

zijn

Parijs,

de

ooit

ketterij

van het

Modernisme zou kunnen verstaan.

Of dunkt dat

Immers,

kras, riekt

Schleiermacher

strijd

lof

zijn

inlasclite

gezag

dit

gelden,

voor

fatsoenlijke

ons het gist zich

:

hem

,

voeg

vaderschap

van

niet dat

woord

waarin

Rome woord

ik

Welnu,

het woord van in

dien is

te

ketternaam

bij

herinneren,

voor hem,

mocht

humane en hoogst

en in Griekenlands hoofdstad,

hatelijk

door

„ketter^'

oudheid aDe§

dat zeer

er bij,

niet ik,

het Christelijk

zegswijs voorgaat, en

Italië

in

het bracht, te

die

onmisbaar begrip

die

weet hoe de

met de rechtzinnigen ditmaal

dat der Hcidensche

Philosophen

foeilijk

en ge

Vergunt mij u bovendien

^).

niets

teveel naar den mutserd,

stoutweg bezigen dorst?

gezongen hebben.

als

dat de Schrift zelve ons in

wien

u

M. H.,

,

Schleiermacher was het,

die

weer in eere bracht en het leerstelsel

het

„ketterij^' zoo

der modernen zelven,

om

bond,

maar

kent

gij

coryphaeën in

u wat

het

dat woord van

ik

,

betwisten.

Men

ver-

maar gehaat de kwade reuk

monde van Aquinas

spreken, dat een ketter

,/niet

het ver-

slechts door

den

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen