Het modernisme - pagina 39

41 levens

ver,

Zie

leven.

lijk

Maar ga eens

in zijn schrijfcel opsluit.

daar

woeden van

liet

in het

werke-

die alles vernielende -macht

der zonde, die schraapzucht, die brasserij, dien nijd, dien wellust.

Pantin, Traupmanu's

Denk aan de schimmen van met

gewonden

slagveld,

Denk

hebzucht.

zijn uitroep:

ontwikkeling!" u

en u toont, dat Die

zelf belijdend,

nen

ik.

volzalig

zin,

hun zedelijk ideaal evenmin, maar

zelf is,

toe

er

den eisch dat

slechts

en

ideaal

maar

die volheid

vóór

genade

maar

daalt

het

wijl

die volheid

zijn.

wijl, zoo

Dit

nu

wa-

juist

dat, wat mij in hooger en in heiliger

is

gelukkig

maakt,

mij geheel vervult en door-

een ledige eisch

niet

zelf

zijn,

van schat, waaruit men, met Joannes, genade

Dan

ontvangt. het

*'').

nader te komen, maar

steeds

Maar dan moet het ook

dringt.

moderne

Ze streven

Ze jagen het na.

op.

doelwit

eeuwig tasten blijven moet,

dat het

Mijn

of het moord-

of de

der zonde meer kent

realiteit

een bereikt ideaal ophield ideaal te

ze,

ontken

,

,

het bloed in het aangezicht doet vliegen,

geen

om hun

macht

alle

en zeg mij dan

duivelsche

in

//Nog niet heilig, onmisbare phase in zedelijke niet

klimmen

Ze

kome. uit

een moeder

aan de hyena's op het

schendend

de tijgerinnen van Belleville

bezit

volheid

Denk

!

lijken

Vendome,

hij

realiteit

de

niet

worgend,

u

tooneel van Place

met

moordend

lievelingen

haar

bijl

in

u

klimt

Dan

neder.

niet

gij

tot

uw

ideaal op,

het niet de eisch

is

van het

ware, maar de eeuwige goedheid, de eeuwige waarheid,

goede en

de eeuwige schoonheid zelve, die zeegnend haar vleugelen over u uitspreidt

,

en voor het hartstochtelijk en gespannen jagen u reine

harmonie, onpeilbaar diepen vrede en eeuwige kalmte schenkt*^).

Merk

het aan de wereld der tonen,

ken

ligt,

en daarom de

het

een

Mozart

weergeeft, gereed

bezigen, en met

zelf

meeste

getuigen

liggen

eer

een volheid,

die

het

kracht heeft ,

hij

die

hoe

bewijs.

de toonaccoorden ,

komt, hém hij

verst van ons den-

tot

zelf

Hoor die hij

slechts als geleider

niet

ter helfte peilt,

door zijn eigen hart het leven ingaan. Merk het in Beethoven's Busslied,

waaruit

het

volle

Evangehe

der

Verzoening,

—

de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen