Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Tweede zestal leerredenen - pagina 22

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Tweede zestal leerredenen - pagina 22

2 minuten leestijd

DE TROOST DER EEUWIGE VERKIEZING.

30

door

Hem

Hem

geplaatst op

Hij

uit

de diepste vernedering opgetogen en met

den troon. In die gemeente spreekt opdat in elk die verkoren

zijn volheid uit,

eigen gedachte eigen glans

die het Licht is,

eeuwigen

van Zijn

schittere

spreidt zich

in die

om met een eigen Lam te zingen. En de

toon

gemeente

eens

het

Halleluja

kinderen des koningrijks

het rijk des geestes

dan

,

zal

roepen des Almachtige

tot

uw

oooen

ziet

pen

heeft,

omhooo; en ze

die

is

in

voor het blin-

starren

als

Zijn engelen uitgaan: «Heft

wie

al

die starren gescha-

met een eigen naam, en

allen

ü! wie ziel

dat

Die genade Gods

is

hij

niet nedervalle en

aanbidde.

zoo onuitsprekelijk Gel.! Ziet toch.

Deze wereld lag in den dood, en God biedt haar Christus.

En

neen ze buigt

zij,

Hem.

keert zich tegen

tot

l^''

eeuwige jubel nu reeds door

er, dien die

is

dreunt,

in

ook van dien hemel het

het fonkelen met een eigen glans geroepen heeft

de

zijn

bestemd,

eens de volheid ingegaan,

is

een Hij,

luister.

veelheid van kleuren. Elk in die gemeente

ken [eens

een

is,

blinke van Zijn eeuwige wijsheid,

niet

de

heil in

knie,

maar

Ze biedt dien Zoon niet haar

hulde, maar een kruis. Zoo diep

is

die wereld

wegge-

zonken, dat ze niet slechts niet zelve het leven schep'pen,

En

maar

zelfs

niet

meer

in

het leven gelooven kan.

neen. Hij wendt is, maar antwoordt op dat kruis voor Zijnen Zoon, met een nieuwe gifte: de gave des geloofs. Niet slechts het Leven, ook het Geloof is een gave desHeeren, en juist door dat geloof vlecht de eeuwige Erbarmer zich een tuil van nooit verwelkende bloemen, uit de verdorde en diep verdorve planting, waartoe de gaarde zijner menschheid was ontaard. zich

toch

niet

Hij,

van

die

de Ontfermer

haar

af,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1871

Abraham Kuyper Collection | 213 Pagina's

Tweede zestal leerredenen - pagina 22

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1871

Abraham Kuyper Collection | 213 Pagina's