De Bartholomeusnacht - pagina 12

dat de blauwe steenen van de kaaije t'eenemaal gemarbelt

schenen

wezen

te

door

het bloed en de hersenen van

deze oude grijsaarts.

„Men twee

heeft daar ook gesien een klein kint van omtrent

jaren,

moorders,

uitgedragen wordende van een van de

dat,

speelde uit onnoselheit aan synen baert,

hem

troetelende en lachte

van dat

plaatse

had

behooren

buik

dit

onnosel schaepke wel compassie

dit

kint

deze barbarische en ver-

met eenen poinjaert door de

en heeft het also in de rivier geworpen,

gesteken

water

het

met

te krijgen, heeft

mensch

duyvelde dat

hi

hem

wel vriendelijcke aan, maar in

te dier plaatse

rood

is

geverwd van het

jonge bloet!"

Wie

en klaagt niet met Vondel's „Rey van

leest dat

Klaerissen" Zoo velt de zicht de korenairen. Zoo schudt een buy de groene blaren, Wanneer het stormt in 't wilde wout. Wat kan de blinde staetzucht brouwen, Wanneer ze raest uit misvertrouwen

Wat

Om

er.

God

luit

zij

zoo schendig dat haer rout

lof!

te

kunnen bijvoegen:

Beduchte Kereke! staek

Uw

kinders sterven

En

dit

waeren:

martelaeren,

eerstelinghen van het zaet

uw bloet gewis zal groeien, En heerlick tot Godt's eer zal bloeien. En door geen tiranny vergaet. Dat

Waar

zijn

Vraag scheen

te

er

uit

hun graven? niet

heilig

naar

voor

!

Ook

het

zoet

van eigen graf

den gevlochten Hugenoot. Geen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen