Bedenkingen tegen de memorie van den Amsterdamschen kerkeraad der Nederduitsch Hervormde gemeente in zake het adres van de heeren G.H. Kuiper c.s. voor den kerkeraad gesteld door A. Kuyper - pagina 86

168

werd door

Dit

oude

de.

beschouwd,

adres

partij

als

een openlijke beleediging aan haar

zoodat ze niet slechts dreigend en onstuimig

Consistorie voor Enghelrani in der bres sprong,

maar ook

niet

bij

het

schroomde

openlijk van de «slavernije van het Coetus" te klagen, en zelfs zulk een

gisting

weeg bracht, dat

te

complicen

en

tweedrachten

inkwam, hoe

er bericht

versameliiighen

hielden

,

waeruyt

,

maer ook buuten op

alleene''

straat,

vertoonders, Sondaeghe avonds zeer late selfe gesien hadden."

gelijk zij,

Deze agitatie had echter een tegenovergestelde uitwerking.

meende de Kerkeraad den

factiën en

de gansche gemeente ontstonden, ende niet

onder

deselve persone in de kercke,

versameiden

»Saal, Dottignies

vele twisten

Februari

Sö^t"^"

tot

Nu

vooral

mogen wijken, en ging diensvolgens

niet te

reeds

tweede voorstelling aan de gemeente over.

de

Het was het Enghelram weigerachtig bleef, Nog eens beproefde men daarom hoofd in den schoot te leggen. liet van overreding. Tot driemalen werd er een vergadering alle middelen met de Diakenen gehouden. Een Commissie uit het Coetus had ten iiuize van Ds. A. Pouchel een ernstig onderhoud met den delinquent. Men verklaarde zich bereid zoo veel maar immer mogelijk hem toe te Maar niets mocht baten. Onverzettelijk bleef Enghelram bij zijn geven. om en men was derhalve reeds bijeen gekomen weigering volharden stond thans deihalve voor de deur.

De excommunicatie

eenige waartoe de Kei'keraad kon komen, zoo

,

,

,

de

tot

excommunicatie over

ram deed, wat eens

Ds.

gaan, toen op het onverwachts Enghel-

te

van Wingen had gedaan, een

»

brief van

empé-

chement" vertoonen van de zijde des Bisschops. Ditmaal echter had de oude pai-tij met deze «letteren van inhibitie" Immeis nadat beide partijen door den Canzich zelf den kuil gegraven. celier

gehoord en de wederzijdsche processtukken onderzocht waren, werd volkomen in het gelijk gesteld en Enghelram tot het

Consistorie

het

van

doen

sistorie

openbare schuldbekentenis veroordeeld. dat

verklaren,

ghelram's

weerspannig,

lijk

hij

twistziek

Openlijk moest

strengste afgekeurd.

en

leer

))de

van

werd

ten

ge-

onwaardig

reeds den lO»^^"

zijn

dieper

voelen,

gedrag

was gered igeenl met het ja-woord bevestigen, gemeente was hierdoor zoo pijnlijk geworden, dat April 1574 zijn attestatie van lidmaatschap opvroeg ,

proces bewees dus

,

om

zich

te

Canteiberg te vestigen.

hoe moeilijk het in Jesus' Kerk

en onwrikbaar het recht van waarheid en orde te

En-

aannam, maar

positie in de

en Londen metter woon verliet,

Uok

gelijk die in

heeler harte

de belijdenis zijner schuld,

en bij

die door den Cancelier zijn

Wel moest het Con-

van de Overheid"

was uiteengezet,

brochure

Enghelram's

ze

moet dan

hoezeer onze

te

ook een vergelijking met het

lauwheid

van

geest

harding onzer vaderen wordt beschaamd.

door

de

is,

moedig

handhaven, maarde.s heden ons doen genooit-wijkende

vol-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen