Het vergrijp der zeventien ouderlingen - pagina 34

aan den heer Backer. De strekking van dit op neer, dat de Kerkeraad sden gedanen stap moest afkeuren;" dat zonder zijn voorkennis en leiding aan geen godsdienstige opwekking der Gemeente mocht gearbeid worden; dat dienovereenkomstig »de reeds in het werk gestelde onderneming hij in liefde, maar met allen ernst moest ontraden;" en dat hij van den heer Backer vertrouwt, dat deze » zijn invloed zal aanwenden, onij de verdere voortzetting dier pogingen te helpen weerhouden.'^ i) Bij missive van 5 Februari i844 repliceerde de heer Backer:

een

uitvoeiig

actestuk

rescript

kwam

hier

'

„Het kan niet anders, WelEerwaarde He eren! of er moet een zeer onjuiste voorstelling en opvatting van de bewuste zaak bij uwe vergadering plaats hebben, welke ik hartelijk betreur.

Van waar anders een opsomming en qualiticatie van daadzaken, waarheid niet als zoodanig kan aannemen. Van waar anders bij mij bedoelingen en inzichten verondersteld, ik mij in gemoede zou hebben te schamen. Grievende verdenking voorwaar! welke ik mij ten volle bewust te verdienen, maar boven welke ik, ook nu nog, zij het dan slechts bij derheid uwer vergadering, mag vertrouwen verheven te zijn." -)

die ik in

waarover ben niet de min-

De Kerkeraad ziende dat het den heer Backer ernst was, besloot nog ingrijpender maatregel en vaardigde een depiitatie naar hem af, met in den breede omschreven mandaat. ^) Nu de klacht tot daad was overgegaan, heeft het zwijgen des Kerkeraads een einde genomen. tot

gevoelt

Hij

eenmaal

als

bij

instinct,

dat dit beginsel van particulier initiatief,

geestelooze organisatie den dood moet Het is of de uitkomst van later dagen den Kerkeraad reeds brengen. in een oogenblik van profetische clairvoyance voor den geest zweeft. Geen middel mag onbeproefd gelaten, om dit dreigend onheil in de geboorte te stikken. Van daar nü geen » Seponeeren," nu geen verzegeling, maar missive op missive, en eindelijk zelfs een Ueputaüe! Zij heeft zich den dÜ Februari bij den heer Backer vervoegd, is op de meest heusche wijze ontvangen, en heeft den delinquent rekkelijk op élk punt gevonden, alleen het eenige waarom het te doen was, de zaak in beginsel opgeven, wilde de heer Backer niet. *) Wat zou de Kerkeraad tegen zulk een vastberadenheid vermogen? De » Vereeniging" stuiten?... men wilde het o, zoo gaarne! maar kon Van verdere correspondentie en conferentie werd daarom het niet. op voorstel van Praeses afgezien, en heul gezocht in het eenige wat nog baat kon brengen: Van Kerke raad swege te doen, wat de heeren Backer c. s. particulier deden, enmet hen concurreeren! Dien weg sloeg men dan ook in. Door Wijkcatechisatiën, door Wijkcommissiën, door Tractaatverspreiding en wat niet al, zou men nieuw leven in de Gemeente wekken. Een werkzaamheid zou worden ontplooid, die door haar reusachtige organisatie van zelf de particuliere poging zou overschaduwen, kortom, een „sterk sprekende maatregel" zou worden genomen, die

wortelschietend,

zijn

—

'")

1)

Act. Bijz. Kerk.

*)

Zie

5)

Ib. p. 72.

het

XXXVII

p.

55.

verslag dezer deputatie

=)

Ib. p. 47.

S)

Act. Bijz. Kerk.

Jb.

p.

59.

XXXVII ^p. 67—71.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen