Het vergrijp der zeventien ouderlingen. - pagina 54

:

54 Kerkeraad benoemd, ten einde met Dr, Schwartz te confereereu over het houden van Avondraaalsbediening in de Yrije Schotsche

Kerk.

Ditmaal niet in den aanhef, maar aan het

rapport,

-

de

plaatst

bevinden

"volgend verslag van zijn „Terwijl

aan uwe

het intusschen betreurt, geene andere uitkomst hsirer zending

zij

vergadering te kunnen mededeelen en de tegenwoordige aanmerkt,

van

een nieuwe proeve

de

het

gesprek

uitvoerig

—

treurige gesteldheid onzer dagen,

aan de waarheid de hetidging verschuldigd, die dat

van zijn

slot

van Limburg Brouwer, het

Ds.

rapporteur,

zij

is

zij

hier niet wil achterhouden,

met genoemden heer over zoo

tee lere kwestie,

gekenmerkt geweest door openheid, rondborstighcid, en milden gematigden

meeningen

en

worden miskend, indien

de eerbiediging van ieders

belangen,

is

zin,

dagen de Geest des Evan-

in onze

dat hetzelve ten bewijze verstrekt, hoe

en

gelies niet zoo jammerlijk zou

als

echter

openbaren

bij

van

strijd

individueele overtuiging,

zoo werd in het oog gehouden, en het booze wantrouwen zoo ter zijde gesteld, dat gesprek... van de zijde van den heer

als bij

In gelijken geest

185 7

in

dat dit

hem was

beroep door

—

„Overigens

mijnen

weigeren, dat

zij

mijne

in zijn missive

— mag

komst

niet

te brengen, zou slechts

zijn,

keuren, zonder mij ooit te hebben gehoord"

wordt

als

ik

Men

valt

ook aan hen, die

ve)

dienden lof niet

hebben bemoeilijkt,

gend met bescheidenheid. De zwaarste beschuldiging,

Deze trekken teekenen.

hij,

Oosterbeek bericht zond,

uit

gemeente met tegenzin aanzien, den

mij sinds

hen zou hebben in

Meyboom, toen

Ds.

schreef

is ^).

afgewezen.

dus heet het

in de

arbeid

eindelijk

Blijham beroepen,

naar

Schwartz geschied

dat

die ik tegen zij

maar

beje-

sommigen van

mijn werk

blijven af-

"-)

mee. Gewone wellevenheid

gunstige uitzondering toegerekend. Of zouden betuigin-

gen, als dit drietal, niet ontegenzeggelijk in de pen zijn gebleven,

zoo de

tegenovergestelde

een

niet

eisch

van

opvatting, die

billijkheid

men

zich

gevormd had,

had doen zien in de erkenning

van zoo verrassende exceptie?

1)

Act.

Bijz. Kerk.

XXXVIII.

p. 7.

-)

Act.

Alg. Kerk. V. p. 224.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen