Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 117

J.

J.

109

CREMEll.

volgd, onherroepelijk in onmin met den grijsaard wien verschuldigd was, en van wien de verlegenheid hem naar hem den breeden weg op.

beschuldigend, toeval

hem

de

alles te

hij

alles

wachten had, steeg

het hoofd, en joeg eene ijlende koorts

Zich van eene denkbeeldige misdaad

naar eene vreemde stad, waar het armen van een verstooten en half gebrek

vlugtte

in

hij

hij

lijdend broeder voerde.

Daar zyner

stierf

Adam Helmond,

droomen,

om met

eene

schuwende

tot

uit

van

het

paradijs

zijne

zinnen

van eigen schuld, en met eene waar-

bekentenis

bede

voortgejaagd

naauwlyks meester genoeg zijne

vrouw op de

lippen, den

adem

uit

te blazen.

Man, hoe kwaamt u eene zottin? roman,

Het

gij is

zoo

geheimzinnige

die

schouwelijk

te

hebben

dwaas?

Yrouw, wie maakte van

niet de geringste verdienste zijde

gemaakt.

van

vele

Terwijl

van Cremer's

menschelevens

aan-

het zoo gemakkelijk

schijnt tegelijk goed en verstandig te zijn, staan er met elk nieuw geslacht een groot aantal begaafde en beminlijke personen

op,

die,

zonder het te willen of te weten, anderen en zichzelf

rampzalig,

kunnen

en

zijn,

1871.

van het leven, dat voor hen een bloemhof had

eene woestijn maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen