Uit het Woord - pagina 472

468

Waarom, zoo vragen we

Waartoe dat stilzwijgen?

moesten zelfs de overige jongeren tot aan zgne opstanding van deze uitnemende oogenblikkeu in Jezus' leven onkundig worden gelaten? Zou niet de houding der drie discipelen, ook na Thabor, ons reeds op den weg brengen, om deze bedenking op te lossen? Zg hadden 's Heeren heerlijkheid aanschouwd, de allesbeheerschende levenskeuze van den Christus kon hun geen geheim meer zijn, de stemme des Vaders zelf had Hem voor hun ooren als den Zoon zijner onwillekeurig,

uitgeroepen,

liefde

—

—

en toch

ze

hebben den gees-

telgken achtergrond van het mysterie op Thabor nog

Hun oog

niet

ontdekt.

spel

gezien,

niet

doorgluurd

heeft een

maar waarvan het had.

Hun

heerlyk schouw-

oor

heeft

derkens

zyn

ze,

Als onze kin-

wien we een lofzang voor

»

Vader,

en Geest" op de lippen leggen en die we van

Zoon Tiun

een heiligen

opgevangen, maar waarvan het geestesoor den

klank

diepen toon nog niet gegrepen heeft.

het

nog

zielsoog de kern

Godslara^' zingen laten, al weet ieder dat

» heilig

gemoedsleven

jeugdig

nog geen

opening heeft

voor de goddelijke heilsgedachte, die in deze aanbid-

delgke namen schuilt. Zie

Petrus

maar eenig hartstocht

!

Het

verschil

der

veel, zoo ge iia Thabor ook is ontdekken kunt met den blinden

ongeheiligden

geloofs,

dat

hem

het

»Sathan! ga achter mg!" ten verwijt berokkende. Nergens een blgk, dat de openbaring op Thabor hem tot ontsluiting der ziel is geworden. Integendeel. Het is of zijn opzet nog moedwilliger wordt. Dat

overmoedig

betuigen:

»A1 zouden

ze

u ook

allen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen