Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Eenheid - pagina 49

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Eenheid - pagina 49

2 minuten leestijd

45 verbreking totl3eginsel verheven draagt „de vrije Kerk" in haar schoot.

Bovendien,

al

dreigde ook

bij

die oplossing der cri-

aanvankelijk een splitsing, die te roekeloos door-

sis

van kracht de sterkte onzer levensuiting verzwakte, dit kwaad, als reactie tegen onnatuurlijke samenbinding een tijdlang te dulgedreven,

door versnippering

den, zou van zelf genezen, zoodra die geest van reactie

had

uitgegist.

Bij het

afbreken der verkeerd ge-

bouwde muren, moet eerst steen voor steen afgebikt, maar om straks weer in den goeden bouwstijl en met beter cement te worden ingevoegd. Zoo nu ook hier. Licht

zou in den eersten aandrang elk deel van

nevendeel loslaten, maar al spoedig zou openba-

zijn

ring

der

verwantschap

tot

nieuwe,

doch dan

vrije

verbinding, zou gemeenschappelijke behoefte tot inniger

maar dan

vrijwillige aansluiting,

zou bovenal de drei-

macht van Revolutie en Ultramontanisme, tot nauwer maar dan ongedwongen samengaan leiden. Confederatief zou ^e nieuwe stijl van onzen kerkbouw worden. De verbinding der gemeenten zou bij de grens van land en volk niet meer staan blijven. En juist wijl men sjende

een vrije en dies zedelijke verbintenis aanging, zou

al

het zoet der saamverbinding gesmaakt worden, zonder dat het knellen van band werd gevoeld.

Niet

een droever,

een metterdaad beter toekomst

beidt ons op dien weg. Beslaan, gelijk thans, een twee

of

dan

drietal blijft

kerken

geheel de oppervlakte eens lands,

de Kerk, waartoe

men

zelf behoort,

natuur-

lijk nog groot genoeg, om het bestaan van andere kerken schier te doen vergeten. Zoo licht beeldt men zich dan in, dat zijn Kerk al de Kerk is, zoodat men zich in de eens geschapen vormen zijner Kerk vastzet, en dus

zoowel het gebrekkige handhaaft als ontwikkeling

af-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1873

Abraham Kuyper Collection | 56 Pagina's

Eenheid - pagina 49

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1873

Abraham Kuyper Collection | 56 Pagina's