Litterarische fantasien en Kritieken - pagina 190

182

UR. A. PIEKSON.

van

den

Is

woordigen

beoordeelaar

omdat

de laatste omdat

materialist is,

bij

v an den tegen-

critici

Vinet's minderen zijn;

,

minder

hebben dan het optreden van het

begroeten

te

Hoe pover een

publiek

over

met onze eigen

toch

het

is

twee

rigtingen

drie

of

h et buitenland, aan Frankrijk, Waadland ontleent!

Om

Vinet

litter arische

het

in

zijne

hij

hem

Hij haalt geen enkele bladzijde van gelezen

niet

die

zelfs

zeker

gebrek

einde

in

heeft,

zich

leert

(bladz.

schrijfwijze

aan

uit

aan; en

de verhandeling

Pierson kriti-

en plaatst haar, wegens

13)

beneden

klaarheid,

kunnen spreken,

Beuve

te

stoutweg

den

op

welke men

die

van anderen.

Ten

tot

stelt

hiertoe

houding van Kerk en Staat, in

gebied

eigenschappen

met een: „bedrieg ik grootste

Vinet's

dat

gezocht had in de

steeds

mij verbe-

in zijn fijn zedelijk en godsdienstig

welsprekendheid,

natuurlijke

zijne

der

hij

voorgrond

zuiverheid zijner begrippen omtrent de ver-

wonderenswaardige

gevoel,

te

aan

één adem over Vinet en Taine, over Vinet en Sainte-

niet," dienste,

stof

aan het nietig zwitsersch

zelfs

geen voorstelling van zijne schrijfwijze vormen. seert

gesteld

persoon of talent kan het Pierson niet te doen

Vinet's

geweest.

wie

litteratuur

h et natuurlijk gevonden wordt zoo

spreken,

christe-

Nederlander zich voorneemt voor een nederlandsch

dat, als

hem

scep-

op het gebied der letterkundige kritiek.

lijk geloof

het

bij

was; beiden omdat wij in Alexander Vinet niet meer of

ticus

zijn

"^

minder 'göèd letterkundig

een

Taine en Sainte-Beuve

tijd,

eerste

ÏÏê

christelijken

Pierson betoogt niet alleen bet tegendeel, maar

Dr.

aan dat twee vermaarde fransche

toont

anderen

eiken

elende en verlossing,' zonde" en genade.

;

daarom

hij

geweest?

van

en

heidel bergsclien

katechismiis

letterkundige

gaven er

en

op dat gebied eene

kritiek slechts

ligt,

toe

en

integendeel al

op

zijne andere

medegewerkt hebben,

onbetwistbare meerderheid te verschaf-

fen (bladz. 12).

Nogtans

van het dit

zelf

acht

einde,

alsof

medebragten,

schitteren.

men

Taine,

het

zaak

sprekende de

,

eischen

steeds

en te Amsterdam eene

utrecht

te

dat

de redenaar van het begin tot

van den oratorischen ionteinworp

dezelfde

Sainte-Beuve,

drie

uitheemsche namen laat

Vinet;

Vinet,

Sainte-Beuve,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen